Το πλυντήριο είναι το λάβαρο της γυναικείας απελευθέρωσης

Το πλυντήριο έχει έναν απελευθερωτικό ρόλο για τις γυναίκες από ό,τι το αντισυλλυπτικό χάπι, σύμφωνα με δηλώσεις του Βατικανού με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. «Το ηλεκτρικό πλυντήριο και η απελευθέρωση των γυναικών - Βάλτε το απορρυπαντικό, κλείστε το καπάκι και χαλαρώστε», αυτός είναι ο τίτλος ενός άρθρου για τη Γυναίκα στην εφημερίδα του Βατικανού, Osservatore Romano.

Τι συνετέλεσε περισσότερο στη χειραφέτηση των γυναικών της Δύσης στον 20 ο αιώνα; Μερικοί λένε πως ήταν το αντισυλλυπτικό χάπι, άλλοι η απελευθέρωση των αμβλώσεων ή ότι η γυναίκα πλέον εργάζεται και εκτός σπιτιού. Ορισμένοι πηγαίνουν ακόμη πιο μακριά και πιστεύουν πως ήταν: το πλυντήριο.

Το «εγκώμιο» για το πλυντήριο, του οποίου τα πρώτα μοντέλα εμφανίστηκαν το 18 ο αιώνα, αναφέρει πως «έδωσε τη δυνατότητα αλλαγής των σεντονιών του κρεβατιού δύο φορές την εβδομάδα αντί για μία», όπως έχει δηλώσει η Αμερικανίδα φεμινίστρια, Μπέτι Φρίνταν.

Παρόλο που αρχικά οι μηχανές ήταν αναξιόπιστες, η τεχνολογία εξελίχθηκε τόσο γρήγορα, ώστε τώρα να υπάρχει η εικόνα της σούπερ γυναίκας, που χαμογελά, μακιγιάρεται και ακτινοβολεί ανάμεσα στα οικιακά σκεύη της.

ΥΓ. Της περισσεύει χρόνος για να ασχοληθεί με το ..... σιδέρωμα. Γι αυτό ο αγώνας για απόλυτη ισότητα πρέπει να συνεχιστεί.

Η ημέρα της γυναίκας πρέπει να είναι κάθε μέρα

Την 8η Μαρτίου 1857 (όταν εργαζόμενες στη Νέα Υόρκη έκαναν απεργία για ίση αμοιβή με τους άντρες και η συγκέντρωση πνίγηκε στο αίμα), οφείλουμε να την υπενθυμίζουμε .......όχι σε επετείους....... αλλά συχνότερα. Αντ' αυτού βαυκαλιζόμαστε με κενολογίες του τύπου «η ημέρα εκείνη άνοιξε το δρόμο για την εξίσωση των μισθών», όταν 152 χρόνια μετά αυτός ο δρόμος παραμένει ακόμα υπό κατασκευή - οι γυναίκες και στην πεφωτισμένη Ευρώπη λαμβάνουν 17% λιγότερο μισθό από τους άντρες (στην Ελλάδα, 21% λιγότερο). Μπορεί οι γυναίκες να μη βιώνουν πλέον σχέσεις υποτέλειας με το άλλο φύλο, κοινωνικές απαγορεύσεις, όμως η έξοδος στην αγορά εργασίας δεν στέφθηκε με την πολυπόθητη ισότητα, οι κατακτήσεις τους δεν μείωσαν και κοινωνικά το οδυνηρό μοίρασμα αρμοδιοτήτων με το "ισχυρό φύλο" ανάμεσα στη δουλειά και το σπίτι,...... οι ελεύθερες επαγγελματικές σχέσεις έφεραν νέους καταναγκασμούς.

Το «δεύτερο φύλο» απελευθερώθηκε, έπαψε να ζει αποκλεισμένο από την ιστορία στο σπίτι. Οι γυναίκες αρνήθηκαν και ξαναγάπησαν το σώμα τους, τη μητρότητα, μετέτρεψαν το ζευγάρι σε τόπο σκέψης, ......... Στο μεταξύ κύλησε νερό στ’ αυλάκι. Επήλθε το τέλος της κυριαρχίας του γάμου, παρακμή της διπλής ηθικής, μαζική είσοδος στην εργασία, υπογεννητικότητα, υπερπροστασία των παιδιών... Πολλές μάχες χάθηκαν, περισσότερες κερδήθηκαν, μαζί όμως πλάστηκε ο «μύθος της εξίσωσης», που δεν ερμηνεύει την κόπωση, τη σύγχυση, τη δυστυχία πολλών σημερινών γυναικών.

Ωστόσο οι νευρώσεις, η μοναξιά, το άγχος, τα διλήμματα δεν είναι αποτέλεσμα μόνο της ανισότητας, αλλά και της σύνθλιψης, της υποβάθμισης και των δύο φύλων σε μια κοινωνία που δεν έχει λύσει βασικά προβλήματα ελευθερίας, συνοχής, δημοκρατίας, δικαιοσύνης.

Οι επέτειοι υπακούουν στην Δυτική λογική που θέλει τη φύση σε αντιπαράθεση με τον πολιτισμό και τα δύο φύλα σε αντιθετικούς πόλους. Και ο φεμινισμός στηρίχθηκε (αναγκαστικά) στην αντίληψη ότι τα νοήμονα όντα χωρίζονται σε δυο ξεκάθαρες ομάδες (άντρες - γυναίκες).

Γυναίκα, άντρας, πολίτης-άτομο. Πρέπει να παλέψουν σκληρά για την ποιότητα και τη συνοχή της ζωής τους. Πρέπει να δουν ο ένας τον άλλον στα μάτια και να καταλάβουν τα πάντα...........

Θάνατος αστυνομικού

Δεν πρόλαβε να χαρεί την έλευση του νέου μέλους της οικογένειάς του ο 36χρονος υπαρχιφύλακας, Μιχάλης Σπανουδάκης, ο οποίος έπεσε νεκρός το μεσημέρι στη Νίκαια και πριν περίπου 40 ημέρες είχε γίνει πατέρας.
Ο αστυνομικός, που βρισκόταν εκτός υπηρεσίας και καταγόταν από την Κρήτη, είχε πάει σε κατάστημα ειδών κατάδυσης φιλικού του προσώπου για να πάρει ψάρια που του είχαν στείλει συγγενείς του από τα Χανιά.
Σε απόσταση 800 μέτρων περίπου μακριά από το υποκατάστημα, στη συμβολή των οδών Χρήστου Μάτικα και Παρασκευοπούλου, δίπλα από δημοτικό σχολείο της περιοχής, ο ληστής πυροβόλησε τέσσερις φορές εναντίον του αστυνομικού, πιθανότατα με πιστόλι των 9 χιλιοστών. Μία σφαίρα τον βρήκε στο στήθος με αποτέλεσμα να εκπνεύσει επί τόπου.
Αυτόπτης μάρτυρας μάλιστα κατέθεσε ότι ο αστυνομικός και ο ληστής "ήρθαν στα χέρια", ενώ άκουσε τον αστυνομικό να φωνάζει: "Άσε κάτω το όπλο".
Ξαφνικά, είδε έναν ένοπλο να διαφεύγει από το υποκατάστημα της Τράπεζας Κύπρου που βρίσκεται στην οδό Σολωμού 4, στην πλατεία Δαβάκη, και τον καταδίωξε.
Ο 36χρονος υπαρχιφύλακας υπηρετούσε στο αστυνομικό τμήμα Παλαιού Φαλήρου και σύμφωνα με την Αστυνομία, είχε στο τσαντάκι του όπλο, ωστόσο δεν πρόλαβε να το χρησιμοποιήσει.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει...... την ειλικρινή συμπάθεια της στήλης στην οικογένειά του.

ΟΡΓΗ ΦΙΛΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ
Μόλις τώρα άκουσα στην τηλεόραση για τον θάνατο ενός αστυνομικού στην Νίκαια κυνηγώντας έναν ληστή. Πατέρας ενός παιδιού ηλικίας έξι...μηνών.

Τα συναισθήματα μου ανάμικτα...λύπη, πόνος για τον χαμό ενός 36χρονου που έπεσε πάνω στο καθήκον...ταυτόχρονα όμως ΟΡΓΗ και ΜΙΣΟΣ...ναι,ναι ΜΙΣΟΣ για ΟΛΟΥΣ που δεν φροντίζουν να "θωρακίσουν" τους αστυνομικούς με γιλέκα....και ξέρεις γιατί δεν αγοράζουν τον εξοπλισμό?...ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΙ(κάτω από το τραπέζι βέβαια) για την ΜΙΖΑ(προμήθεια)!!!!

ΚΑΤΑΡΑ..σε όλους!!!!!!!

Φίλος αναγνώστης.

Πορτογαλία όπως Ελλάδα στα έθιμα της διαφθοράς

Η μικροκαμωμένη εισαγγελέας Μαρία Ζοζέ Μοργκάντο μόλις που διακρίνεται πίσω από στοίβες φακέλων πάνω στο γραφείο της. Χρόνια τώρα αγωνίζεται κατά της διαφθοράς στην Πορτογαλία, διευθύνει μάλιστα ένα δικό της τμήμα πάταξης της διαφθοράς. «Θα χαιρόμουνα, αν άλλαζε κάτι. Αλλά έχω της αμφιβολίες μου. Δεν βλέπω καμία ένδειξη. Η σάρξ, βλέπετε, είναι αδύναμη, οι άνθρωποι δεν είναι άγιοι. Επίσης, κανένας δεν φοβάται ότι θα τιμωρηθεί. Μήπως τιμωρήθηκε μέχρι τώρα κανένας για διαφθορά;»

Η Μοργκάντο αναφέρει δημάρχους που διατηρούν «μαύρα ταμεία» ή έκαναν χρυσές δουλειές με παράνομες αγοραπωλησίες ακινήτων και υψηλά ιστάμενους παράγοντες ποδοσφαιρικών ομάδων που εξαγοράζουν ξεδιάντροπα διαιτητές.

Η διαφθορά ανήκει στην καθημερινότητα της Πορτογαλίας επιβεβαιώνει και ο Πένδρο Μπασελάρ Βασκονσέλος, καθηγητής συνταγματικού δικαίου στη Μπράγκα. «Η Πορτογαλία είναι βαθύτατα διεφθαρμένη, με την πλήρη έννοια της λέξης. Σε βαθμό μάλιστα που ο όρος μας ξενίζει. Διότι ορίζουμε αυτό που οι εξελιγμένες κοινωνίες ονομάζουν διαφθορά με αρχαίες πρακτικές, που δεν έχουν σχέση με ένα σύγχρονο κράτος».

Ο συνταγματολόγος επισημαίνει ότι «δεν υπάρχει η συνείδηση της παραβατικότητας», θεωρείται «αυτονόητο» ο αστυνομικός της τροχαίας να σβήνει το πρόστιμο ενός φίλου ή ο πρόεδρος μιας ποδοσφαιρικής ομάδας να κυκλοφορεί με πανάκριβα αυτοκίνητα και ταυτόχρονα να δηλώνει ατιμωρητί ότι δεν πληρώνει φόρους.

Για να μη μιλήσουμε για τους γιατρούς που επειδή ο κατάλογος για τις εγχειρήσεις είναι μακρύς, προτείνουν στους ασθενείς το γνωστό «φακελάκι». Η τους τεχνικούς, υδραυλικούς, μαραγκούς, που δουλεύουν μόνον εάν ευθύς εξ αρχής τους υποσχεθείς ότι δεν χρειάζεσαι απόδειξη.

Στον κατάλογο της Transparency International για τη διαφθορά η Πορτογαλία το 2008 κατείχε την 32η θέση. (H Ελλάδα είναι στην 57η, η Κύπρος στην 31η, η Τουρκία στην 58η η Βουλγαρία στην 72η και η Αλβανία στην 85η)

Πηγή : Deutsche Welle

Η ανάγκη δημιουργίας μιας πραγματικής Ευρωπαϊκής Ένωσης σε όλα τα επίπεδα

Η Ευρώπη, γράφει ο οικονομολόγος Αλέν Μενκ στο νέο του βιβλίο με τίτλο «Οι δέκα ημέρες που θα συγκλονίσουν τον κόσμο» (εκδ. Grasset), είναι ένα «απροσδιόριστο πολιτικό αντικείμενο». Ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζακ Ντελόρ συμφωνεί, άλλωστε είχε χρησιμοποιήσει και ο ίδιος αυτή την έκφραση πριν από 15 χρόνια. «Με δυσφορία βλέπω τους Ευρωπαίους ηγέτες να χορεύουν τον χορό της κοιλιάς μπροστά στον Μεντβέντεφ και τον Πούτιν για το θέμα της ενέργειας», τονίζει. «Είναι απαραίτητο να ιδρυθεί μια ευρωπαϊκή κοινότητα της ενέργειας από εκείνους που θέλουν και μπορούν. Αν περιμένουμε να συμφωνήσουν όλοι οι ηγέτες για να προσδώσουν λίγο δυναμισμό στην πολιτική τους, δεν θα οδηγηθούμε πουθενά. Στις συνθήκες αυτές δεν θα φτάναμε ποτέ στην εισαγωγή του ευρώ. Σήμερα δίνουμε περισσότερο βάρος στην Ευρώπη των κοινών συμφερόντων απ' ό,τι στην κοινή Ευρώπη. Χρειάζονται θεσμοί που να σκέφτονται κάθε μέρα την Ευρώπη».

Αν κοιτάξει κανείς την ιστορία, συνεχίζει ο Ζακ Ντελόρ, θα διαπιστώσει ότι η Ευρώπη προόδευε πάντα εν μέσω των κρίσεων. Αυτό έγινε, για παράδειγμα, όταν η Γαλλία και η Βρετανία γνώρισαν μια παταγώδη αποτυχία στη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ, το 1956. Μετά την αποτυχία εκείνη, έξι χώρες (στις οποίες δεν περιλαμβανόταν η Βρετανία) αποφάσισαν τη συνθήκη της Ρώμης. Η κρίση μπορεί να οδηγήσει τους Ευρωπαίους σε κοινές αποφάσεις και σε μια καλύτερη θεσμική λειτουργία Ευρωκοινοβούλιο - Συμβούλιο υπουργών -Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Συμφωνεί ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με την πρόβλεψη του Αλέν Μενκ ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει τον κίνδυνο «βαλκανοποίησης», που θα μπορούσε να προέλθει από την ανεξαρτητοποίηση της Σκοτίας ή τον διαμελισμό του Βελγίου;

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι υπεύθυνη γι' αυτή την εξέλιξη. Οι πραγματικοί λόγοι είναι η ανησυχία των πολιτών μπροστά στην παγκοσμιοποίηση, που τους οδηγεί σε μια αναζήτηση ταυτότητας. Ο Φρόιντ μιλούσε για τον ναρκισσισμό των μικρών διαφορών: ο άνθρωπος που βρίσκεται δίπλα σου γίνεται πιο μισητός από εκείνον που βρίσκεται μακρυά σου. Μας κυβερνά η δικτατορία του στιγμιαίου. Δεν σκεφτόμαστε τις συνέπειες κάθε πράξης για το μέλλον. Είκοσι χρόνια μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, οι μεθόριοι έχουν αυξηθεί κατά χιλιάδες χιλιόμετρα!

Υπάρχει μια ιδιαιτερότητα του μικρού έθνους, που η Δυτική Ευρώπη δεν έχει λάβει αρκετά σοβαρά υπόψη της».

Και ο Ομπάμα; Πώς θα διαμορφωθούν τώρα οι σχέσεις της Αμερικής με την Ευρώπη; Σύμφωνα με τον Μενκ, για τον νέο Αμερικανό πρόεδρο η Ευρώπη είναι κάτι σαν αυτό που είναι η Ελβετία για τη Γαλλία: μια περιφερειακή, πλούσια και καλλιεργημένη ζώνη, που στερείται όμως ενδιαφέροντος. Ο Ντελόρ, πάλι, βλέπει να ανατρέπονται τα σχήματα που ίσχυαν παλιά. Κάποτε έλεγαν ότι στην αμερικανική κοινωνία το άτομο είναι πιο σημαντικό από την κοινωνία, ενώ στην Ευρώπη η σχέση ανάμεσά τους είναι πιο ισορροπημένη. «Σήμερα παρατηρεί κανείς ότι στην Ευρώπη το άτομο έχει αποκτήσει πιο κεντρικό ρόλο από την κοινωνία. Έχω την αίσθηση ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε σχέση με την Ευρώπη, χαρακτηρίζονται σήμερα από μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή και πατριωτισμό. Να γιατί πρέπει να ξαναβρούμε το αυθεντικό πνεύμα της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, που στηρίζεται στην ικανότητά μας να υπερασπιζόμαστε τις αξίες μας και τα συμφέροντά μας στον κόσμο».

Από την Le Figaro

Ποδόσφαιρο και πολιτική (φάουλ του Ζιντάν?)

Ο Ζινεντίν Ζιντάν ετοιμάζει άλλη μια έκπληξη για την οποία μπορεί μια μέρα να μετανιώσει. Φυσικά δεν έχει πει σε κανέναν τίποτα, όπως το συνηθίζει. Oπως μεταδίδει όμως ο ανταποκριτής της Corriere della sera στο Παρίσι, ο πρώην άσσος της Εθνικής Γαλλίας έχει αποφασίσει να στηρίξει την εκστρατεία επανεκλογής του προέδρου της Αλγερίας Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα.

Ο «Ζιζού» μετέβη στην Αλγερία στην αρχή της περασμένης εβδομάδας με το ιδιωτικό αεροσκάφος του Μπουτεφλίκα, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του, τη μητέρα του και τα τρία παιδιά του. Επισκέφθηκε τις οάσεις της ερήμου, έμεινε σε ξενοδοχεία πέντε αστέρων, παρακολούθησε θεάματα με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια και υποσχέθηκε στήριξη στον πρόεδρο.

Ο συνδυασμός ποδοσφαίρου και πολιτικής φέρνει ψήφους σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, από την Ιταλία του Μπερλουσκόνι μέχρι τη Λιβερία του κεντρικού επιθετικού και παρά λίγο προέδρου Ζορζ Ουεά. Ηταν λογικό λοιπόν να προσπαθήσει και ο πρόεδρος της Αλγερίας να εκμεταλλευτεί τη φιλία του με τον πρώην ποδοσφαιριστή. Η φιλία αυτή γεννήθηκε το 2006, όταν ο Ζιντάν επισκέφθηκε ύστερα από χρόνια τη γη των προγόνων του και έγινε δεκτός με τιμές μεγαλύτερες από εκείνες των προέδρων. Η αλγερινή τηλεόραση παρακολούθησε λεπτό προς λεπτό την επίσκεψή του, από την ώρα που κατέβηκε από το αεροπλάνο μέχρι την επιστροφή του στη Γαλλία.

Τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης, πάλι, κάλυψαν αυτή την επίσκεψη με φανερή επιφυλακτικότητα. Ισως να ήθελαν να προστατεύσουν τον Ζιντάν, τον οποίο δεν κατάφερε να βγάλει από τις καρδιές των Γάλλων ούτε η περίφημη κεφαλιά του στο στήθος του ιταλού ποδοσφαιριστή Ματεράτσι, που στοίχισε στην Εθνική Γαλλίας το Μουντιάλ. Θα αλλάξει άραγε αυτή η κατάσταση μετά την επίμαχη απόφασή του να στηρίξει τον Μπουτεφλίκα;

Γεννημένος στη Μασσαλία από αλγερινούς γονείς, ο Ζιντάν ήταν και παραμένει το έμβλημα της πολιτιστικής ενοποίησης που προωθεί εδώ και χρόνια το Παρίσι. Ο ίδιος και η εθνική του ομάδα, φτιαγμένη από μετανάστες, αποτέλεσαν την απόδειξη της συνύπαρξης των πολιτισμών. Η στήριξη που παρέχει όμως σε έναν πολιτικό ο οποίος δεν ακολουθεί ακριβώς το τρίπτυχο «ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη» απειλεί να χαλάσει αυτή την εικόνα. Ολοι θυμούνται ότι το 2001, στο απόγειο της δόξας του, είχε αρνηθεί πρόσκληση σε δείπνο του βασιλιά της Ισπανίας με αφορμή την επίσκεψη του Μπουτεφλίκα. «Συγγνώμη, αλλά είμαι Γάλλος, όχι Αλγερινός», είχε απαντήσει. Είναι φανερό ότι από τότε κάτι έχει αλλάξει.

O πρώην ποδοσφαιριστής της Γιουβέντους και της Ρεάλ έχει ασχοληθεί με την πολιτική μόνο μία φορά μέχρι τώρα: όταν ζήτησε εμμέσως το 2002 από τους Γάλλους να μην ψηφίσουν τον Ζαν-Μαρί Λεπέν. «Σας ζητώ να προσέλθετε στις κάλπες», είχε τονίσει πριν από τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, «γιατί η αποχή μπορεί να ευνοήσει ένα κόμμα που δεν σέβεται τις αρχές της Γαλλίας».

Οι προεδρικές εκλογές θα διεξαχθούν στην Αλγερία σε τρεις εβδομάδες. Ο Μπουτεφλίκα έχει εκλεγεί ήδη δύο φορές πρόεδρος, το 1999 και το 2004, αλλά χάρις στην τροπολογία του Συντάγματος που ψηφίστηκε τον περασμένο Νοέμβριο έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει και τρίτη θητεία. Πρώην υπουργός του Μπεν Μπέλα, ο Μπουτεφλίκα προώθησε την εθνική συμφιλίωση, αλλά μπήκε στο στόχαστρο των οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την πολιτική που ακολούθησε στον τομέα αυτό.

Από την Corriere della sera

Η παραγωγή οικολογικών καυσίμων μπορεί να συμβάλει στην έξοδο από την κρίση.

Αισιόδοξες είναι οι εκτιμήσεις για τις εργασιακές προοπτικές της «πράσινης» οικονομίας. Της οικονομίας που είναι στο στόχαστρο του σχεδίου Ομπάμα και σύντομα πρέπει να ασπασθούν όλοι οι λαοί, η ηγέτες ας ακολουθήσουν απλώς το ρεύμα.

Ο σύνδεσμος αμερικανικών επιχειρήσεων βιοκαυσίμων εκτιμά ότι οι προηγμένες μονάδες διύλισης βιοκαυσίμων είναι ικανές να δημιουργήσουν πολλές χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ μέσα στα ερχόμενα χρόνια.

Έκθεση, που δημοσιεύθηκε την προηγούμενη Τετάρτη από το σύνδεσμο Biotechnology Industry Organization, αναφέρει ότι ο τομέας αυτός των προηγμένων βιοκαυσίμων που δεν προέρχονται από καλαμπόκι, μπορεί να οδηγήσει στη δημιουργία περισσότερων από 800.000 θέσεων εργασίας μέχρι το 2022.

Ο Μπρεντ Έρικσον, διευθύνων σύμβουλος του τομέα βιομηχανίας και περιβάλλοντος του συνδέσμου ΒΙΟ, λέει ότι η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση απειλεί να καθυστερήσει την ανάπτυξη των προηγμένων βιοκαυσίμων. «Πάνω από 20 προγράμματα προηγμένων βιοκαυσίμων είναι έτοιμα για εκκίνηση, αλλά δεν βρίσκουν χρηματοδότηση», λέει ο κ. Έρικσον.

Παρά την ύφεση, όμως, δύο όμιλοι προηγμένων βιοκαυσίμων ετοιμάζονται να εγκαινιάσουν τις δραστηριότητές τους. Η Verenium Corp. και ο κολοσσός του πετρελαίου ΒΡ PLC σχεδιάζουν να κατασκευάσουν διυλιστήριο βιοκαυσίμων αξίας 300 εκατ. δολαρίων στην κομητεία Χάιλαντς της Φλόριντα. Το εργοστάσιο θα έχει παραγωγική ικανότητα 36 εκατ. γαλονιών καυσίμου το χρόνο, που θα προέρχονται από ζαχαροκάλαμο και υποπροϊόντα κυτταρίνης.

Την ίδια ώρα, η DuPont Co. και η δανέζικη Danisco A/S δημιούργησαν όμιλο, με στόχο την κατασκευή εργοστασίου επίδειξης στο Τενεσί, που θα παράγει αιθανόλη από υποπροϊόντα καλαμποκιού.

Ο νέος όμιλος ευελπιστεί το εργοστάσιο-πρότυπο να είναι έτοιμο μέχρι το τέλος του έτους και τα πρώτα εμπορικά τέτοια διυλιστήρια να τεθούν σε λειτουργία μέχρι το 2012, σύμφωνα με τον Τζακ Χάτνερ, αντιπρόεδρο του ομίλου.

Ο κ. Χάτνερ εκτιμά ότι η κυριότερη πρόκληση αφορά στη βελτίωση της μεθόδου παραγωγής, έτσι ώστε η κυτταρινική αιθανόλη να καταστεί ανταγωνιστική των βιοκαυσίμων που βασίζονται στο καλαμπόκι.

Σύμφωνα με τη μελέτη του ΒΙΟ, η παραγωγή και διύλιση προηγμένων βιοκαυσίμων θα συνεισφέρει 5,5 δισ. δολάρια το 2012 στην αμερικανική οικονομική ανάπτυξη και 37 δισ. δολάρια το 2022.

Το συνολικό οικονομικό όφελος των προηγμένων βιοκαυσίμων μπορεί να φθάσει τα 150 δισ. δολάρια μέχρι το 2022, σύμφωνα πάντα με το ΒΙΟ.

Τα πορίσματα της έκθεσης του ΒΙΟ ενισχύονται από μελέτη των εργαστηρίων Sandia και της General Motors, που εκτιμά ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να παράγουν αρκετή αιθανόλη, ώστε να υποκαταστήσουν με αυτή το ένα τρίτο των αναγκών τους σε βενζίνη, μέχρι το 2030.

Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Η πράσινη οικονομική λύση θα μας βγάλει από τα αδιέξοδα του διεφθαρμένου (και αποδομημένου) τον τελευταίο καιρό καπιταλισμού. Θα δώσει λύσεις στο οικονομικό αδιέξοδο αγροτών (παραγωγών) και εργατών στην βιομηχανία.