Στο μεσανατολικό μπέρδεμα , η λύση περνάει από το ΙΡΑΝ

Υπάρχουν πολλοί στη Γάζα που ήθελαν τη διακοπή της ανακωχής και των μυστικών συζητήσεων που είχε η Χαμάς με το Ισραήλ. Oπως γράφει όμως ο Αλεξάντρ Αντλέρ στη «Figaro», η απόφαση δεν ελήφθη στη Γάζα, αλλά στη Δαμασκό, από τον στρατιωτικό ηγέτη της Χαμάς Χαλέντ Μεσχάλ. Και δεδομένου ότι η Συρία διάκειται όλο και πιο εχθρικά προς τον Μεσχάλ, κάτι που θα έπρεπε να αναμένεται στο βαθμό που προχωρούν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του Μπασάρ ελ-Ασαντ και του Ισραήλ, πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι ο ηγέτης της Χαμάς έλαβε αυτή την απόφαση ύστερα από συνεννόηση με την Τεχεράνη.

Αλλωστε, οι ιρανικές μυστικές υπηρεσίες λειτουργούν εδώ και καιρό άμεσα και έμμεσα στη Λωρίδα της Γάζας.

Με άλλα λόγια, πίσω από αυτές τις επιχειρήσεις κρύβεται μια στιγμή ιδιαίτερης έντασης μεταξύ της Ιερουσαλήμ και της Τεχεράνης. Οι Ιρανοί προειδοποιούν τους Ισραηλινούς ότι πρέπει να είναι προσεκτικοί, αφού η χώρα τους είναι διπλά ευάλωτη στις επιθέσεις της λιβανικής Χεζμπολάχ από τον βορρά και της παλαιστινιακής Χαμάς από τον νότο. Οι Ισραηλινοί απαντούν ότι, την ώρα που εντείνεται η ιρανική πυρηνική απειλή, εκείνοι πρέπει να αμυνθούν προληπτικά , αρχίζοντας από τα σύνορα με τη Γάζα και τον νότιο Λίβανο.

Σε αυτό το πλαίσιο, γράφει ο γάλλος αναλυτής, μπορεί κανείς να κωδικοποιήσει τα μαθήματα που διδάσκει το τελευταίο δράμα της Μέσης Ανατολής.

Πρώτον: οι Ιρανοί και οι λιβανέζοι σύμμαχοί τους άφησαν μόνο τον παλαιστίνιο εταίρο τους απέναντι στα όπλα του Ισραήλ. Όταν μάλιστα μια μικρή ομάδα Παλαιστινίων εκτόξευσε τέσσερις ρουκέτες εναντίον του Ισραήλ, ο αρχηγός της Χεζμπολάχ έσπευσε να διαχωρίσει τη θέση του. Λίγες ημέρες πριν από την ορκωμοσία του Ομπάμα, το Ιράν θέλησε να αφήσει ανοιχτή την πόρτα των διαπραγματεύσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πολιτική αυτή είναι ασφαλώς αντίθετη μ' εκείνη που πρεσβεύει ο απερχόμενος πρόεδρος Αχμαντινεζάντ.

Αυτή η ιρανο-λιβανική «προδοσία» επιτρέπει παραδόξως στη Χαμάς να αποκαταστήσει τις παραδοσιακές της σχέσεις με τον αραβικό κόσμο, και ιδιαίτερα τους Σουνίτες. Μετά το πλήγμα που υπέστη η Χαμάς από τις ισραηλινές επιχειρήσεις, οι μετριοπαθείς Αραβες δεν ανησυχούν πλέον ότι χάνουν έδαφος. Πρέπει απλώς να βρουν ένα είδος ανθρωπιστικής διεξόδου.

Δεύτερον: η επιστροφή της ισραηλινής στρατιωτικής κυριαρχίας μετά την παρένθεση του Λιβάνου δικαιώνει εμμέσως τους οπαδούς της διαπραγμάτευσης, δηλαδή την Παλαιστινιακή Αρχή και τη Σαουδική Αραβία. Η μικρή στρατιωτική νίκη του Ισραήλ δεν θα πρέπει να ερμηνευτεί ως σημαντική πολιτική νίκη. Μετά την κατάπαυση του πυρός δεν θα υπάρξει ούτε ανακατάληψη της Γάζας ούτε εγκατάσταση μιας κυβέρνησης του Μαχμούντ Αμπάς.

Το πιθανότερο είναι ότι η διοίκηση της Χαμάς που θα έχει παραμείνει στις θέσεις της θα ισχυριστεί ότι κατήγαγε μια μεγάλη νίκη τύπου Στάλινγκραντ.

Οι στρατιωτικές νίκες δεν είναι ποτέ αποφασιστικές αν δεν συνοδεύονται από κάποιο μεγάλο στρατηγικό σχέδιο. Το Ισραήλ θα ήθελε να ησυχάσει όλο το Βόρειο Μέτωπο (Ιράν, Ιράκ, Συρία και Λίβανος). Δεδομένου ότι τις εκλογές στο Ιράν μπορεί να τις χάσει ο Αχμαντινεζάντ, και να ακολουθήσει ένας συμβιβασμός στο θέμα του πυρηνικού προγράμματος της χώρας, μια τέτοια εξέλιξη δεν πρέπει να θεωρείται απίθανη.

Μένουν οι ηττημένοι, που με κάποιο τρόπο θα θελήσουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους: η Χαμάς, οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι της Αιγύπτου και οι εξτρεμιστές Σουνίτες της Σαουδικής Αραβίας που, μετά το Ιράκ, γνωρίζουν στη Γάζα μια δεύτερη ιστορική ήττα.

από την Le Figaro

Δυτική Όχθη : "Είμαστε όλοι Χαμάς" - οι υποστηρικτές της Φατάχ ενώνονται για να αντιμετωπίσουν τον εχθρό.

Ακόμη κι αν το Ισραήλ κερδίσει στο πεδίο της μάχης ή στους διπλωματικούς διαδρόμους, πληρώνει ήδη το τίμημα στη Δυτική Όχθη: το μίσος στις καρδιές των κατοίκων της μεγαλώνει, μαζί με την αμφισβήτηση του προέδρου Μαχμούντ Αμπάς -τα μεσάνυχτα, σύμφωνα τουλάχιστον με την ερμηνεία του παλαιστινιακού Συντάγματος που κάνει η Χαμάς, η θητεία του λήγει- και της οδού των διαπραγματεύσεων που έχει επιλέξει για την ίδρυση παλαιστινιακού κράτους.

Η επιλογή αυτή είχε, έτσι κι αλλιώς, μικρή απήχηση στους Παλαιστίνιους, αφού δεν τους απέφερε ούτε χαλάρωση της καταστολής, ούτε βελτίωση της καθημερινότητάς τους. Το μόνο που έγινε ήταν να επεκταθεί ο εποικισμός της Δυτικής Όχθης. Η απογοήτευση των Παλαιστινίων οδήγησε στην ήττα της Φάταχ του προέδρου Αμπάς στις εκλογές του 2006. Και τώρα έρχεται να προστεθεί σ' αυτήν η οργή από το μακελειό στη Γάζα.

Οι δυνάμεις ασφαλείας της Παλαιστινιακής Αρχής ακολουθούν πολιτική σιδηράς πυγμής απέναντι στις διαδηλώσεις των κατοίκων της Δυτικής Οχθης, συλλαμβάνοντας όποιον τολμά να υψώσει μια σημαία της Χαμάς. Αλλά οι ενδείξεις της ταύτισης με τους κατοίκους της Γάζας είναι παντού. Εννιάχρονα κορίτσια, με τη λέξη «Γάζα» γραμμένη με κόκκινο μελάνι στο μέτωπό τους, ήταν ανάμεσα στους διαδηλωτές που συγκεντρώθηκαν αυτή την εβδομάδα στην κεντρική πλατεία αλ-Μανάρα της Ραμάλα.

Οι ηγέτες της Φάταχ, που έχασε τον έλεγχο της Γάζας τον Ιούνιο του 2007, είναι διχασμένοι ανάμεσα στην ελπίδα ότι η Χαμάς θα ηττηθεί, και στο φόβο που τους προκαλεί η οργή του παλαιστινιακού λαού για τις ισραηλινές επιχειρήσεις. «Αν η Χαμάς νικήσει και οι Ισραηλινοί υψώσουν λευκή σημαία, θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα τόσο στη Δυτική Όχθη όσο και στα αραβικά καθεστώτα», σημειώνει ο Ζιάντ Αμπού Εϊν, υφυπουργός για τους κρατούμενους, που έχει εμπειρία 13 ετών από τις ισραηλινές φυλακές.

Ο Μπάσεμ Χούρι, πρόεδρος της Παλαιστινιακής Ομοσπονδίας Βιομηχανιών, εγκαινίασε την Εθνική Εκστρατεία για την Ανακούφιση της Γάζας κρατώντας μια φωτογραφία από την εφημερίδα αλ-Αγιάμ που δείχνει το κεφάλι ενός κοριτσιού θαμμένου στα ερείπια. «Αυτό είναι απίστευτο», λέει στον ανταποκριτή της Ιndependent. «Με ποιο τρόπο θα βοηθήσει αυτή η επιχείρηση τους Ισραηλινούς; Το μόνο που θα κάνει είναι να στρατολογήσει κι άλλο κόσμο για τη Χαμάς».

Πολλά ηγετικά στελέχη της Φάταχ συνοδεύουν τις εκκλήσεις τους για εθνική ενότητα με κατηγορίες εναντίον της Χαμάς.

Οι απλοί Παλαιστίνιοι, όμως, τα βάζουν με όλους τους άλλους, εκτός από τη Χαμάς. «Είμαστε θυμωμένοι με τους Εβραίους και το μίσος που αισθανόμαστε έχει αυξηθεί», λέει ένας δάσκαλος σε ένα σχολείο που διαχειρίζεται η Παλαιστινιακή Αρχή. «Είμαστε θυμωμένοι με την Παλαιστινιακή Αρχή και είμαστε έξαλλοι με τα αραβικά καθεστώτα. Όταν συγκαλούν κάποια διάσκεψη, το μόνο που κάνουν είναι να δίνουν το πράσινο φως στο Ισραήλ για να κάνει ό,τι θέλει».

Ενας άλλος υπάλληλος της Παλαιστινιακής Αρχής από τη Νάμπλους προσθέτει: «Θέλω να εκπαιδεύσω τα παιδιά μου για να μισούν το Ισραήλ. Αν δεν μπορώ να κάνω εγώ κάτι, ίσως να μπορούν τα παιδιά μου. Θα τους εκπαιδεύσω να πολεμήσουν εναντίον του Ισραήλ».

Πηγή: The Independent

Ενεργειακά καπρίτσια

Η λύση στην ρωσο-ουκρανική κρίση, σύμφωνα με τον Αλεξάντερ Ραρ από τη Γερμανική Εταιρεία Εξωτερικής Πολιτικής είναι η Ουκρανία να πληρώσει τη Μόσχα σε διεθνείς τιμές, και η Ρωσία να δεχτεί τη διευθέτηση του ουκρανικού χρέους, ειδάλλως κινδυνεύει να χάσει το σημαντικότερο πελάτη της, την Ε.Ε.

Ο κ. Ραρ στη συνέντευξη που έδωσε στο Deutschlandfunk εξηγεί την κατάσταση.

Η Ουκρανία προσπαθεί να αξιοποιήσει τη γεωγραφική της θέση ως χώρα-τράνζιτ «για να αποσπάσει από τη Ρωσία την καλύτερη δυνατή τιμή, καθιστώντας όμηρους τους Ευρωπαίους». Είχε στο τραπέζι μία πολύ καλή ρωσική πρόταση, 200 δολάρια τα 1.000 κ.μ., αλλά την απέρριψε «διότι οι Ρώσοι πίσω από αυτή την πρόταση έκρυβαν την επιδίωξή τους για μία άλλη συμφωνία με την Ουκρανία: να ιδιωτικοποιηθεί μέρος του συστήματος αγωγών της Ουκρανίας. Αυτό όμως δεν το θέλει η Ουκρανία. Από την άλλη πλευρά η χώρα μόνη της δεν μπορεί να συντηρήσει το σύστημα αγωγών και παρουσιάζονται κάθε λίγο προβλήματα. Η τιμή που υπάρχει τώρα στο τραπέζι, 400 δολάρια τα 1.000 κυβικά μέτρα, πιστεύω ότι είναι μία τιμή διαπραγμάτευσης», λέει ο κ. Ραρ, αλλά η Ρωσία δεν δείχνει διατεθειμένη να κατεβεί, αν η Ουκρανία δεν πληρώσει τα παλαιότερα χρέη.

«Το αέριο που έπαιρνε παλιότερα φτηνά από το Ουζμπεκιστάν και το Τουρκμενιστάν και το πουλούσε ακριβά στην Ουκρανία, αυτό το αέριο το παίρνει σήμερα η Ρωσία στην κεντρική Ασία σε τιμές της παγκόσμιας αγοράς. Η Ουκρανία αξιώνει έναν ειδικό ρόλο, που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Και μην ξεχνάτε και τα πολιτικά κόμματα στην Ουκρανία που αξιοποιούν τη διένεξη στη μεταξύ τους αντιπαράθεση. Οι ειδικοί περιμένουν περί το Μάιο ή Ιούνιο του τρέχοντος έτους δραματική πτώση της τιμής του πετρελαίου, άρα θα πέσει αυτόματα και η τιμή του αερίου. Τότε θα γίνουν νέες διαπραγματεύσεις. Αλλά δεδομένο παραμένει ένα: η Ρωσία δεν πρέπει να εκφοβίσει τους σημαντικότερους πελάτες της, δηλαδή την Ε.Ε. Γι΄ αυτό και θα ήταν φρόνιμο να κλείσει τα μάτια σε μια συμφωνία για τα χρέη της Ουκρανίας, διότι υπάρχει ο κίνδυνος, αν οξυνθεί η διένεξη με την Ουκρανία, να χάσει για τα επόμενα χρόνια τις χώρες της Ε.Ε. από σίγουρους πελάτες της», σημειώνει ο Γερμανός αναλυτής.

DEUTSCHE WELLE

H αλήθεια πεθαίνει και on line

Λένε πως το πρώτο θύμα κάθε πολέμου είναι η αλήθεια. Και αυτό γιατί κάθε πλευρά επιδιώκει με τον μηχανισμό προπαγάνδας που διαθέτει να κατευθύνει προς το συμφέρον της την ενημέρωση. Συνήθως οι ρεπόρτερ και οι απεσταλμένοι δημοσιογράφοι μπορούν να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν τους ισχυρισμούς κάθε πλευράς.

Στην περίπτωση του πολέμου στη Γάζα αυτό είναι αδύνατο. Τα διεθνή ΜΜΕ δεν έχουν απεσταλμένους στις περιοχές των συγκρούσεων, καθώς δεν τους επιτρέπει το Ισραήλ την είσοδο και είναι αναγκασμένα να αναμεταδίδουν πληροφορίες που διοχετεύουν οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές.

Πληροφορίες αμφιβόλου αξιοπιστίας, που δεν είναι δυνατόν να επιβεβαιωθούν και κατά κανόνα διαψεύδονται από την αντίπαλη πλευρά, και μάλιστα μέσω Ιντερνετ. Στον πόλεμο του Ιράκ και του Κουβέιτ είχαμε τουλάχιστον λογοκριμένες ανταποκρίσεις. Στην περίπτωση του πολέμου της Γάζας η αλήθεια πεθαίνει και online.

Πριν ακόμη αρχίσουν οι χερσαίες επιχειρήσεις στην Γάζα, το Ισραήλ εξαπέλυσε μια ηλεκτρονική «επίθεση ενημέρωσης». Βίντεο από τις επιχειρήσεις προβάλλονται στο YouTube από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις που χρησιμοποιούν ακόμα και το Twitter για να ενημερώνουν. Και όπως αναφέρει ο εκπρόσωπος Τύπου του ισραηλινού στρατούΜπένιαμιν Ρούτλαντ: «Εκτός από τα τεκταινόμενα στην ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα, θεωρούμε το πεδίο των μέσων ενημέρωσης ως ένα ακόμη μέτωπο. Είναι ένας τόπος που μπορεί ποικιλοτρόπως να κερδηθεί ή να χαθεί ο πόλεμος».

Στο Διαδίκτυο φιλοξενούνται πλάνα από κάμερα που έχει τοποθετηθεί στο πιλοτήριο ισραηλινού μαχητικού και στα οποία τεκμηριώνεται η εκτόξευση ρουκέτας Κασάμ από το προαύλιο σχολικού συγκροτήματος και από άλλα κυβερνητικά κτήρια στη Γάζα. Με τα στοιχεία αυτά το Ισραήλ θέλει να καταδείξει ότι η Χαμάς χρησιμοποιεί τον άμαχο πληθυσμό ως ζωντανή ασπίδα. Βέβαια οι ισραηλινοί ισχυρισμοί δεν πιάνουν πάντα. Παράδειγμα, η υπόθεση του βαν, στο οποίο υποτίθεται ότι μέλη της Χαμάς φόρτωναν ρουκέτες Κασάμ και το οποίο βομβαρδίστηκε από ισραηλινό μαχητικό. Τελικά απεδείχθη ότι οι εργάτες φόρτωναν στο βαν σωλήνες από παρακείμενο εργαστήριο. Αλλά αυτό δεν πτοεί το Ισραήλ που συνεχίζει να χρησιμοποιεί το YouTube για να παρουσιάσει τη δική του οπτική γωνία του πολέμου.

Ενός πολέμου, με πολεμικές ανταποκρίσεις, όχι από ανταποκριτές, αλλά από τις αντιμαχόμενες πλευρές.

DEUTSCHE WELLE

H μετάλλαξη της τρομοκρατίας

H δολοφονική επίθεση εναντίον των αστυνομικών ήλθε να επιβεβαιώσει με τον πιο τραγικό τρόπο την -προ δύο εβδομάδων περίπου πρόβλεψή μας- ότι «στο περιθώριο της ιδιότυπης νεανικής εξέγερσης κυοφορείται ένα νέου τύπου “αντάρτικο πόλεων”. Κατά πάσα πιθανότητα δεν θα είναι επανάληψη του μοντέλου της “17 Νοέμβρη”. Θα μοιάζει με το διάσπαρτο ένοπλο κίνημα της αυτονομίας στην Ιταλία».

Οι βομβιστικές επιθέσεις, οι ριπές εναντίον του αστυνομικού λεωφορείου και το τελευταίο περιστατικό είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας. Το γεγονός, μάλιστα, ότι υπάρχει κλιμάκωση είναι αλάνθαστη ένδειξη για όσα θα επακολουθήσουν. Είναι σαφές ότι η ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας και οι συγκρούσεις του Δεκεμβρίου τροφοδότησαν τη δεξαμενή απ’ όπου αντλεί ο αντιεξουσιαστικός χώρος. Εξίσου σαφές είναι ότι υπό την επήρεια αυτού του κλίματος ακραία στοιχεία ωθούνται στην ένοπλη δράση.

Οι ορίζουσες του τρομοκρατικού φαινομένου αλλάζουν. Δεν υπάρχει μόνο η διαδοχή της «17 Νοέμβρη» από τον «Επαναστατικό Αγώνα». Αντί για μία κλειστή και σχεδόν επαγγελματική οργάνωση με ιδεολογικοπολιτικές αναφορές και κώδικες συμπεριφοράς, πιθανότατα θα προκύψουν διάσπαρτες ένοπλες ομάδες, που θα λειτουργούν σχεδόν στοιχειακά ενίοτε στο όριο μεταξύ πολιτικού και ποινικού. Ο ερασιτεχνισμός τέτοιων ομάδων θα τις καταστήσει περισσότερο ευάλωτες, αλλά και περισσότερο απρόβλεπτες.

Από την άλλη πλευρά, ο βαρύτατος τραυματισμός του νεαρού αστυνομικού παροξύνει την προσωπική ανασφάλεια των συναδέλφων του, γεγονός που αυξάνει κατακόρυφα τις πιθανότητες να προκύψουν επικίνδυνες παρενέργειες. Σίγουρα, πάντως, ο τραυματισμός τροφοδοτεί τον φαύλο κύκλο που άρχισε με τον φόνο του Αλέξη.

Μέχρι τώρα, η αστυνομία ήταν στο στόχαστρο των κάθε λογής διαδηλωτών, αλλά όχι ο βασικός στόχος τους. Τα κινήματα αντιλαμβάνονταν πως η αστυνομία είναι κατασταλτικός μηχανισμός στα χέρια της κάθε εξουσίας και όχι η αιτία των προβλημάτων. Αυτήν τη φορά η αντι-αστυνομική αιχμή κυριαρχεί. Μια πρώτη εξήγηση είναι πως την έκρηξη πυροδότησε μια ακραία πράξη αστυνομικής αγριότητας και όχι μια κυβερνητική απόφαση. Ο φόνος του μαθητή, όμως, ήταν η αφορμή και όχι η αιτία της εξέγερσης. Οι αιτίες ανάγονται στη χρόνια κρίση θεσμών και πολιτικής αντιπροσώπευσης και οξύνθηκαν λόγω οικονομικής κρίσης.

Γι’ αυτήν την πολύπλευρη κρίση, την κύρια ευθύνη έχουν οι εξουσιαστικές ελίτ, οι οποίες όχι μόνο δεν την ανέλαβαν, αλλά και με επιδεξιότητα βγήκαν από το πλάνο. Με κύριο μοχλό τα ΜΜΕ, μάλιστα, φρόντισαν εμμέσως πλην σαφώς να αναγορεύσουν την αστυνομία στο μοναδικό και απόλυτο κακό και να μετατοπίσουν το κέντρο βάρους της ευθύνης.

Η αστυνομία δεν είναι αθώα. Έχει τεράστια ελλείμματα επαγγελματισμού και αποτελεσματικότητας. Γι’ αυτό, όμως, φταίνε οι κυβερνήσεις, που επιλέγουν την ηγεσία και καθορίζουν το πλαίσιο και τους κανόνες. Εάν κρίνουμε από τις παραλείψεις τους, φαίνεται να βολεύονται μ’ αυτήν την κατάσταση. Η μετατροπή της αστυνομίας σε αποδιοπομπαίο τράγο είναι ο εύκολος, αλλά υποκριτικός τρόπος συνολικά των εξουσιαστικών ελίτ να υπεκφύγουν από τις δικές τους καθοριστικές ευθύνες για την παρακμή της χώρας.

Όσο για εκείνους (ΜΜΕ) που υιοθέτησαν πολιτικά τις άκριτες και συλλογικές επιθέσεις στην Ελληνική Αστυνομία, ας καταλάβουν, έστω και τώρα, τι ζημιά προκαλούν. Και ας απομονώσουν πολιτικά και ηθικά τους νέους τρομοκράτες, αντί να καλύπτονται πίσω από τριτοκοσμικές συνωμοσιολογίες περί παρακράτους και προβοκάτσιας

Σταύρος Λυγερός (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

MME εναντίον blogs

"Τους τελευταίους μήνες, με την άνοδο της επισκεψιμότητας των blogs, σε αντίθεση με τις πωλήσεις των εφημερίδων αλλά και των νούμερων της AGB στα δελτία ειδήσεων, έχουμε όλοι οι Έλληνες παρατηρήσει την επίθεση των δημοσιογράφων στα blogs. Ακόμα και δημοσιογράφων που "κρυφά" ή "φανερά" διατηρούν blogs ή κρύβονται πίσω από αυτά.
Οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι ερασιτέχνες στην ενημέρωση έχουν καταφέρει να έχουν μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα από τους ίδιους, οι οποίοι έχουν σπουδάσει, έχουν μελετήσει, έχουν κουραστεί για να γίνουν δημοσιογράφοι και να εργάζονται σε μία εφημερίδα ή έναν τηλεοπτικό σταθμό. Όμως αυτό το οποίο συμβαίνει είναι άδικο ή δίκαιο?...
Θα ξεκινήσουμε λέγοντας σας ότι ένας επώνυμος δημοσιογράφος, ο οποίος εργάζεται σε μια εφημερίδα ή έναν τηλεοπτικό σκοπό, με τη θέληση του, ή άθελα του εξυπηρετεί πρώτα απ' όλα τα συμφέροντα του εκδότη ή του καναλάρχη αντίστοιχα. Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει έστω και ένας που να μπορέσει να μας το αρνηθεί αυτό. Η ενημέρωση λοιπόν που λαμβάνει ο πολίτης από τα ΜΜΕ είναι πέρα για πέρα κατευθυνόμενη. Εδώ λοιπόν ήρθαν τα blogs τα οποία πρόσφεραν στο πολίτη την ενημέρωση όπως ακριβώς θα έπρεπε να είναι. Παρουσιάζει καθημερινά την αλήθεια και τα γεγονότα όπως ακριβώς αυτά συμβαίνουν.
Δεν θα αρνηθούμε ότι όπως σε όλους τους τομείς της ζωής μας υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί έτσι και στην blogoσφαιρα υπάρχουν και οι δύο πλευρές. Όμως ο κόσμος που επιλέγει τα blogs για την ενημέρωση του μπορεί εύκολα να αντιληφθεί ποια blogs είναι αντικειμενικά και ποια υποκειμενικά. Διαβάζει, συγκρίνει, αναζητά και βρίσκει στο τέλος την αλήθεια.
Πιστεύουμε ότι από το να προσπαθούν οι δημοσιογράφοι να σταματήσουν τα blogs θα έπρεπε να θυμηθούν όλοι τους τι ακριβώς σπούδασαν στα φοιτητικά τους χρόνια. Τι ακριβώς σημαίνει η λέξη ρεπορτάζ και η λέξη ρεπόρτερ. Γιατί όπως ξεκάθαρα φαίνεται το έχουν ξεχάσει. Όταν το αντιληφθούν και το κάνουν πράξη τότε οι πολίτες θα είναι ακόμα πιο κερδισμένοι. Διότι θα λαμβάνουν την ενημέρωση που τους αξίζει και από τα blogs αλλά και από τα ΜΜΕ."

http://enimerwsi-gr.blogspot.com

Η ζωή αναπηδά πάντα μέσα από στάχτες.... ένα παράδειγμα

Η ΕΙΔΗΣΗ:

"Περισσότερα από 1.000 αυτοκίνητα πυρπολήθηκαν στη Γαλλία τη νύχτα της παραμονής της Πρωτοχρονιάς και 288 άτομα συνελήφθησαν, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Εσωτερικών.

Συνολικά πυρπολήθηκαν 1.147 αυτοκίνητα, έναντι 878 την περασμένη χρονιά, αύξηση δηλαδή 30,64%, επισημαίνεται στην ανακοίνωση του υπουργείου.

Ο Γάλλος πρόεδρος υποσχέθηκε ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να σταματήσουν οι εμπρησμοί αυτοί. Ο Σαρκοζί ζήτησε από τις αρμόδιες αρχές να είναι ιδιαίτερα αυστηροί με τους εμπρηστές αυτοκινήτων και πρόσθεσε πως όσοι συλλαμβάνονται πρέπει να ανακαλούνται οι άδειες οδήγησής τους μέχρι να αποζημιώνουν τα θύματα.

Οι περισσότεροι εμπρησμοί σημειώθηκαν στα προάστια του Παρισιού και στο Στρασβούργο, αλλά και για πρώτη φορά αυτοκίνητα πυρπολήθηκαν και σε ορισμένες αγροτικές περιοχές.

Στο Παρίσι περίπου 550.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στα Ηλύσια Πεδία για την αλλαγή του χρόνου."

ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΙΔΗΣΗΣ:

Καίγοντας τόσα αυτοκίνητα οι μόνοι που ζημιώνονται πραγματικά είναι οι ασφαλιστικές εταιρίες ..... και οι ιδιοκτήτες αν είχαν πράγματα αξίας μέσα (αλλά ποιος αφήνει σήμερα)

1. Ο ιδιοκτήτης θα κερδίσει αφού δεν χρειάζεται να βρει αγοραστή για να πουλήσει το καμένο του αυτοκίνητο. Η εύρεση αγοραστή την σήμερον ημέρα είναι ίσως το πιο δύσκολο πράγμα .... ρωτήστε και τους εμπόρους μεταχειρισμένων.

2. Η διαδικασία παραγωγής (βιομηχανία, εργάτης βιομηχανίας κλπ) αυτοκινήτων ή η εμπορία μεταχειρισμένων θα κερδίσει, αφού από την αποζημίωση που θα λάβει ο "καμένος" θα στραφεί είτε στην αγορά καινούργιου ή μεταχειρισμένου αυτοκινήτου.

3. Το κράτος θα κερδίσει αφού θα μειωθεί η ανεργία, θα εισπράξει ΦΠΑ, θα φορολογήσει την παραγωγή, θα εισπράξει τέλη.

4. Έμμεσα θα κερδίσουν και οι ασφάλειες αφού θα ανεβάσουν τα ασφάλιστρα πυρκαγιάς και θα εισπράξουν περισσότερα χρήματα από τους "άκαυτους".

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ :

είναι μάλλον χρήσιμο το έθιμο καύσης αυτοκινήτων παραμονή προτοχρονιάς στη Γαλλία .... το οικολογικά σωστό θα ήταν να τα "απαλλωτρίωναν" για ανακύκλωση και να δηλώνονταν κλοπή.