Η "νύχτα των κρυστάλλων" στην Ελλάδα ήταν χτες.

Την αρνητική νύχτα του ανθρώπινου είδους, την ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΚΡΥΣΤΑΛΛΩΝ (ReichsKristallnacht) που έζησε η Γερμανία στο Pogkrom του 1938, ζούμε εδώ και 3 μέρες στην Ελλάδα.
Τις νύχτες που "γνωστοί-άγνωστοι" κουκουλοφόροι σπάζουν, καίνε, λεηλατούν, περιουσίες όχι μόνο εχόντων αλλά και μεροκαματιάρηδων.
Τις νύχτες που το ανθρώπινο "κουκουλοφόρο" είδος εγκληματεί όχι μόνο κατά περιουσιών αλλά και τραυματίζοντας κατοίκους, πυροσβέστες, εργαζόμενους.
Τις νύχτες που κάποιοι καπηλευόμενοι τον άδικο χαμό του δεκαεξάχρονου, γίνονται εφιάλτης για την δημοκρατία και την ελευθερία του συνανθρώπου.
Τις νύχτες που οι τοξικομανείς κλέβουν για να εξασφαλίσουν τις δόσεις του επόμενου χρόνου.
Τις νύχτες που η άσκοπη τυφλή βία και το πλιάτσικο γίνεται νόμος.
Τις νύχτες που το άσυλο του Πανεπιστημίου χάνει το νόημα του.
Τις νύχτες που μερικοί "άγνωστοι" βάζουν φωτιά στην Εθνική Βιβλιοθήκη.
Τις νύχτες που καταστρέφουν βάφοντας μνημεία σύγχρονα και άλλα λαξευμένα πριν 2.500 χρόνια.
Τις νύχτες που το αρχικό σύνθημα "το αίμα κυλάει, εκδίκηση ζητάει" ..... αρχίζει να ρέει προς την άσκοπη-άστοχη κατεύθυνση.
ΣΤΑΜΑΤΕΙΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ !!!! ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ !!!! ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ !!!!
ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΣΑΣ ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΕΤΣΙ !!!!

Όμως αυτές τις νύχτες έπρεπε να φροντίσουμε να μην τις έχουμε, γιατί δυστυχώς αποδεικνύεται ότι δεν κάναμε τίποτα το προηγούμενο διάστημα για να μην προκύψουν. Κλείνοντας στην φυλακή την 17Ν, δεν σημαίνει ότι σταματήσαμε την τρομοκρατία. Η τρομοκρατία που ζούμε δημιουργείται όταν υπάρχει ανισοκατανομή πλούτου, διάκριση κοινωνική και έλλειμμα παιδείας. Δυστυχώς φαίνεται ότι δεν φροντίσαμε αρκετά από το 1974 και μετά. Πρέπει να γίνει ριζική αναθεώρηση προτύπων όπως το american way of life και να γίνει κοινωνική αφύπνιση από τον λήθαργο που βρισκόμαστε όλοι μας. Ελπίζω αυτές οι 3 νύχτες να είναι το δήγμα του οίστρου που έπρεπε να δεχτούμε και να αναθεωρήσουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς.

Karafatme.blogspot.com

KOSOVO .....now what?

Στις 2 Δεκεμβρίου χιλιάδες άτομα συμμετείχαν σε εκδήλωση διαμαρτυρίας στην Πρίστινα κατά της ανάπτυξης της ευρωπαϊκής αποστολής EULEX στο Κόσοβο.

Τη διαμαρτυρία οποία οργάνωσαν Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις των Αλβανών του Κοσόβου.

Μιλώντας στους συγκεντρωθέντες, ο ηγέτης του Κινήματος Αυτοδιάθεση, Αλμπιν Κούρτι, δήλωσε ότι το ουδέτερο καθεστώς της ευρωπαϊκής αποστολής «σημαίνει κατ' ουσίαν ότι δεν αναγνωρίζει την ανεξαρτησία του Κοσόβου».

«Στο Κοσσυφοπέδιο δεν υπάρχει καμία σταθερή προοπτική, κανένα σταθερό κόμμα, καθόλου σταθερές σχέσεις – τα πάντα μπορούν να συμβούν. Ασφαλώς το πρόβλημα δεν είναι ότι μια τόσο ασταθής χώρα έγινε ανεξάρτητη, αλλά το ζήτημα έγκειται, στο αν επιτρέπεται να είναι ανεξάρτητη.

Η ανεξαρτησία δεν είναι κάτι που απονέμεται πανηγυρικά από την Ε.Ε., τα ΗΕ ή από οποιονδήποτε άλλον.

Η ανεξαρτησία κατακτάται και κατόπιν έρχονται οι άλλοι να την αναγνωρίσουν. Οι δυτικές δυνάμεις και οι ξένοι γενικά δεν μπορούν να λύσουν τα προβλήματα μεταξύ Πρίστινας και Βελιγραδίου, ούτε ανάμεσα στις αλβανικές και σερβικές εθνότητες του Κοσόβου.

Η κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου, που επαίρεται για την ανεξαρτησία, δεν επέδειξε στην εξωτερική πολιτική την παραμικρή πρωτοβουλία, δεν έστειλε κανένα θετικό μήνυμα.

Περιορίστηκε σε συμβολικές χειρονομίες, αλλά δεν σχεδίασε, ούτε ανέπτυξε κάποια πολιτική έναντι της μειονότητας», σχολιάζει η Frankfurter Rundschau.

Deutsche Welle

ΠΓΔΜ (FYROM) ή Βόρεια Μακεδονία (North Μacedonia)

Η πρόταση του Blog για να λυθεί το πρόβλημα της ονομασίας

Στο 35% η ανεργία, η παραοικονομία στο 30-40% του ΑΕΠ, ο μέσος μισθός των εργαζομένων μεταξύ 100 και 120 ευρώ.

Kαι δεν είναι μόνο τα οικονομικά προβλήματα, αλλά και πολιτικά, που θέτουν σε δοκιμασία τη σταθερότητα της ΠΓΔΜ, με κυρίαρχο το άλυτο πρόβλημα της ονομασίας, που βάζει φρένο στις ευρωατλαντικές βλέψεις τους.

Αυτό ήταν το θέμα ημερίδας που διοργάνωσαν στις 3 Δεκεμβρίου στο Βερολίνο το Ίδρυμα Φρίντριχ Έμπερτ –που πρόσκειται στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα- και η αποκαλούμενη «Γερμανομακεδονική Εταιρεία». Καλεσμένοι; Από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας της ΠΓΔΜ, Μπράνκο Τσερβενκόβσκι, ως τον πρόεδρο των Συνδικάτων, επιστήμονες, εκπρόσωποι αλβανικών κόμματων και της αντιπολίτευσης.

Ο κ. Τσερβενκόβσκι τήρησε σαφείς αποστάσεις από την επιλογή Γκρούεφσκι να προσφύγει στη Χάγη.

«Υποστηρίζω στο θέμα του ονόματος έναν έντιμο συμβιβασμό, ο οποίος δεν θα θέτει σε αμφισβήτηση την εθνική, γλωσσική και πολιτιστική ταυτότητα και θα επιτρέψει στη Δημοκρατία της Μακεδονίας να ενταχθεί στις ευρωπαϊκές δομές.

Κάθε άλλο βήμα, ανεξαρτήτως της αναμφίβολης νομιμότητάς του, θα σήμαινε απώλεια πολύτιμου χρόνου. Μια τέτοια στάση θα ήταν ανεπίτρεπτη για ένα μικρό κράτος με περιορισμένους πόρους στην καρδιά της ταραχώδους Βαλκανικής, και αυτό επειδή θα ήταν σε βάρος της ευημερίας των σημερινών και μελλοντικών γενεών».

O άλλοτε Γερμανός υφυπουργός Εξωτερικών, Christoph Zöpel, κάλεσε τις δύο πλευρές να αναλογιστούν τι παρελθόν επικαλούνται: «Αμφότερες οι πλευρές θα έπρεπε να σταματήσουν με αυτήν την ανοησία να ταυτίζονται με την αρχαιότητα και μάλιστα με μια δουλοκτητική κοινωνία».

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η ομιλία του άλλοτε πρέσβη της FYROM στο Λονδίνο και νυν καθηγητή Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο των Σκοπίων, Giorgji Spasov. Ο κ. Spasov κατήγγειλε την μόνιμη πρακτική των συντηρητικών κυβερνήσεων στη χώρα του να «αναμασούν τον μύθο για τον Μέγα Αλέξανδρο και να ανάγουν την προέλευση των σύγχρονων στους αρχαίους Μακεδόνες. Αυτό προκαλεί πραγματικά προβλήματα με τους γείτονες μας».

Σε αυτήν την κατάσταση συνέβαλε κατά την άποψη του κ. Spasov και «η άτεγκτη στάση της Ελλάδας, που επιδιώκει να καθορίσει αυτή την ταυτότητα του σλαβικού πληθυσμού της FYROM και το όνομα της χώρας... Μια ρεαλιστική λύση θα ήταν π.χ. το Βόρεια Μακεδονία με το δικαίωμα των Μακεδόνων να χαρακτηρίζουν την γλώσσα τους μακεδονική.

Νομίζω ότι αυτό ούτε στην Ελλάδα θα δημιουργούσε προβλήματα, ούτε στη διεθνή επικοινωνία».

Deutsche Welle

Σήμερα πιθανότατα θα πέσουν τα επιτόκια κατά 1%

Σε ακόμη βαθύτερη ύφεση βρέθηκε ο τομέας υπηρεσιών στην Ευρωζώνη το Δεκέμβριο, ενώ μεγαλύτερη του αναμενόμενου ήταν και η μείωση των πωλήσεων λιανικής, με τα αποθαρρυντικά στοιχεία για την οικονομία να ασκούν πιέσεις στην ΕΚΤ, να ακολουθήσει το παράδειγμα των υπόλοιπων κεντρικών τραπεζών ανά τον κόσμο, προχωρώντας σε μείωση επιτοκίων μεγαλύτερη των πενήντα μονάδων βάσης.

Εξάλλου, επιχειρήσεις σε Βρετανία και Ευρωζώνη παραπονούνται ότι συνεχίζει και είναι πολύ δύσκολη και ακριβή η πρόσβασή τους σε δάνεια. Και η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων (ETUC) απηύθυνε έκκληση προς την ΕΚΤ για μείωση του κόστους δανεισμού κατά 100 μονάδες βάσης, για την αντιμετώπιση της ύφεσης και του αποπληθωρισμού.

Mε την οικονομική επιβράδυνση να έχει αρνητικό αντίκτυπο στις αγορές των καταναλωτών, οι πωλήσεις λιανικής στη Ζώνη του Ευρώ σημείωσαν μεγαλύτερη του αναμενομένου μείωση τον Οκτώβριο -για πέμπτο διαδοχικό μήνα-, υποχωρώντας κατά 2,1%, όπως προκύπτει από στοιχεία της Eurostat

Mε την αμερικανική οικονομία να βρίσκεται επισήμως σε ύφεση -σύμφωνα με διαπίστωση της Εθνικής Υπηρεσίας Εθνικών Ερευνών (NBER)-, η Fed αναμένεται να μειώσει περαιτέρω το κόστος δανεισμού αυτό το μήνα.
Εξάλλου, χθες, η κεντρική τράπεζα της Ταϊλάνδης ανακοίνωσε μεγαλύτερη του αναμενόμενου μείωση επιτοκίων κατά 100 μονάδες βάσης, στο 2,75%, επωφελούμενη της εξασθένησης του πληθωρισμού. Η κεντρική τράπεζα της Αυστραλίας μείωσε, τη Δευτέρα, το κόστος δανεισμού, ενώ σήμερα αναμένονται σχετικές αποφάσεις από τις κεντρικές τράπεζες Ευρωζώνης, Βρετανίας, Σουηδίας και Νέας Ζηλανδίας. Πριν δύο βδομάδες η Ελβετική Κεντρική τράπεζα έριξε τα επιτόκια από το 3% στο 1% σε μια κίνηση έκπληξη. Τέλος, η κεντρική τράπεζα της Νότιας Κορέας, σε χθεσινή, έκτακτη συνεδρίαση, αποφάσισε τη διοχέτευση μεγαλύτερης ρευστότητας στο χρηματοοικονομικό σύστημα της χώρας.
Η ΕΚΤ αναμένεται να τα ρίξει σήμερα περισσότερο από 0,5%.

ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Τα πρώτα σύννεφα στην κυβέρνηση ΟΜΠΑΜΑ

Ο Μπαράκ Ομπάμα θα ορκιστεί πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών στις 20 Ιανουαρίου. Και ορισμένοι οργανώνουν ήδη την «Ταξιαρχία της 23ης του Γενάρη», δηλαδή την ομάδα των υποστηρικτών του που τρεις ημέρες μετά την ορκωμοσία θα είναι ήδη απογοητευμένοι από τον πρόεδρό τους. Άλλοι δεν περιμένουν καν τον Ιανουάριο. Οι μπλόγκερ και οι αρθρογράφοι που πρόσκεινται στην πιο προοδευτική πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος έχουν ξεκινήσει σφοδρή κριτική για τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν την επόμενη κυβέρνηση. Είναι υπερβολικά μετριοπαθείς, λένε. Υπερβολικά κεντρώοι. Και μόνο ο ενθουσιασμός που δείχνουν οι αγορές, προσθέτουν, είναι ύποπτος.

Τα πράγματα τόσο στο εσωτερικό της Αμερικής όσο και στον υπόλοιπο κόσμο γίνονται όλο και δυσκολότερα, γράφει στην «Εl Pais» ο Μοϊσές Ναϊμ. Οι κρίσεις επεκτείνονται με μεγάλη ταχύτητα και, αν δεν αντιμετωπιστούν, μπορεί να λάβουν καταστροφικές διαστάσεις.

Είναι γνωστό ότι ο Τζορτζ Μπους αφήνει στον διάδοχό του πολύ δύσκολα προβλήματα σε όλους σχεδόν τους τομείς. Αυτό που είναι λιγότερο γνωστό είναι ότι ένα από τα πιο πολύπλοκα μέτωπα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο Ομπάμα δεν το κληρονομεί από τον Μπους. Δεν πρόκειται ούτε για μια εσωτερική ούτε για μια διεθνή κρίση. Πρόκειται για τη σχέση που θα έχουν ο νέος πρόεδρος και η κυβέρνησή του με το αμερικανικό Κονγκρέσο.

Πολλοί νομίζουν ότι επειδή τόσο ο πρόεδρος όσο και το Κογκρέσο ανήκουν στο ίδιο κόμμα, οι πρωτοβουλίες των βουλευτών και των γερουσιαστών θα βρίσκονται σε αρμονία με εκείνες του προέδρου, και αντιστρόφως. Αλλά δεν είναι έτσι. Ο Ομπάμα και το επιτελείο του θα βρίσκονται πιο δεξιά από το Κογκρέσο. Οι δηλώσεις του Ομπάμα, και πάνω απ' όλα οι επιλογές του για τα υπουργεία, δείχνουν καθαρά ότι η επόμενη αμερικανική κυβέρνηση θα έχει κεντροδεξιό προσανατολισμό. Το οικονομικό του επιτελείο (Γκάιτνερ, Σάμερς, Ρόμερ, Βόλκερ) αποτελείται από πεπειραμένους. Το ίδιο και τα τρία πρόσωπα που θα είναι επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ του Πενταγώνου και της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφαλείας (Χίλαρι Κλίντον, Ρόμπερτ Γκέιτς, Τζέιμς Τζόουνς). Εμπειρος είναι και ο πρώην γερουσιαστής Τομ Ντασλ, που θα αναλάβει τη μεταρρύθμιση της υγείας.

Η ομάδα αυτή κατηγορείται για υπέρμετρο πραγματισμό. Δεν συμβολίζει, λένε, την αλλαγή που υποσχέθηκε ο Ομπάμα. Δεδομένων όμως των διεθνών κρίσεων, θα ήταν πρέπον η νέα αμερικανική κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει την εξουσία για να επιβάλει τολμηρά πειράματα;

Όχι, απαντά ο αρθρογράφος, που είναι διευθυντής του περιοδικού Foreign Policy. Όταν η κατάσταση στον κόσμο είναι εκρηκτική, οι καλύτεροι οδηγοί είναι ο πραγματισμός και η ιδεολογική σεμνότητα.

Το επόμενο Κογκρέσο, πάλι, θα έχει διαφορετικό χαρακτήρα. Οι γερουσιαστές και οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν έναν πληθυσμό που έχει δεχθεί πολλά πλήγματα και είναι απογοητευμένος. Το αίσθημα που επικρατεί είναι «να λιντσάρουμε τους ληστές της Γουολ Στριτ» και «να πετάξουμε έξω τους μετανάστες που μας κλέβουν τις δουλειές». Με αυτό το πνεύμα θα αντιμετωπίσει το Κoγκρέσο τις προτάσεις του Ομπάμα για τις συνθήκες ελευθέρου εμπορίου, για τη μεταρρύθμιση της φορολογίας ή της υγείας, για την εξωτερική πολιτική, για τον έλεγχο της οικονομίας. Ο κεντρώος πραγματισμός θα συγκρούεται συνεχώς με την αγανάκτηση του πληθυσμού. Η μάχη αυτή του Ομπάμα στο ίδιο του το σπίτι θα είναι πολύ σημαντική.

Πηγή: El Pais,

Η Συνέντευξη-Απολογισμός Μπους που θα μεταδοθεί σήμερα

Ο αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους τονίζει σε τηλεοπτική του συνέντευξη, η οποία θα προβληθεί σήμερα, πως «δεν ήταν προετοιμασμένος να κάνει πόλεμο» όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του και πως η αποτυχία της αμερικανικής αντικατασκοπείας στο Ιράκ θα παραμείνει η μεγαλύτερη τύψη του στην οκτάχρονη θητεία του στην προεδρία.

«Πιστεύω πως δεν ήμουν προετοιμασμένος για πόλεμο», εξομολογείται ο Μπους στο δίκτυο ABC, όταν ερωτήθηκε για ποιο πράγμα ήταν λιγότερο έτοιμος όταν ανέλαβε τον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2001.

«Με άλλα λόγια, δεν έκανα προεκλογική εκστρατεία λέγοντας: ψηφίστε με, είμαι ικανός να αντιμετωπίσω μία επίθεση. Με άλλα λόγια, δεν γύρεψα τον πόλεμο», τόνισε ο Μπους, υπογραμμίζοντας τον τελείως αναπάντεχο χαρακτήρα των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, που τον οδήγησαν να υψώσει τη σημαία του «παγκόσμιου πολέμου κατά της τρομοκρατίας».

«Η πιο μεγάλη τύψη για όλη την προεδρία μου θα είναι η αποτυχία των πληροφοριών για το Ιράκ», τόνισε ο Μπους, μιλώντας για τα όπλα μαζικής καταστροφής που η κυβέρνησή του επικαλέσθηκε, κατηγορώντας τον Σαντάμ Χουσέιν, για να κηρύξει τον αμφιλεγόμενο πόλεμο στο Ιράκ το 2003. Οι Αμερικανοί ουδέποτε ανακάλυψαν το οπλοστάσιο που διατείνονταν ότι κατείχε το Ιράκ.

Ωστόσο, εκείνο που άφησε αναπάντητο ο Μπους είναι το ερώτημα εάν θα σήκωνε πόλεμο εάν γνώριζε πως ο Σαντάμ δεν διέθετε τέτοιο οπλοστάσιο. «Είναι μία ενδιαφέρουσα ερώτηση. Όμως θα αφορούσε μία επιστροφή πίσω στα όσα κάναμε, κι αυτό είναι ένα πράγμα που δεν μπορώ να το κάνω», τόνισε.

Ο ίδιος πρόσθεσε πως δεν ήταν μόνον ο ίδιος που εμπιστεύθηκε τις λανθασμένες πληροφορίες για τον Σαντάμ, αλλά επίσης κι άλλοι πολλοί ξένοι ηγέτες, και αμερικανοί κοινοβουλευτικοί.

«Θα εγκαταλείψω την προεδρία με το κεφάλι ψηλά», τόνισε ο Μπους, του οποίου η δημοτικότητα βρίσκεται στο ναδίρ, λιγότερο από δύο μήνες προτού παραδώσει τα ηνία των ΗΠΑ στον Μπαράκ Ομπάμα.

Ο ίδιος δηλώνει πως ευελπιστεί ότι οι Αμερικανοί θα τον σκέπτονται ως κάποιον «ο οποίος ουδέποτε πούλησε την ψυχή του στην πολιτική, ως κάποιον που έπρεπε να λάβει δύσκολες αποφάσεις και που το έκανε πάντοτε τηρώντας τις αρχές τους».

Ο ίδιος εξήγησε πως μία από τις αρχές αυτές ήταν κι η απόφαση να μην διατάξει την επιστροφή των στρατιωτών από το Ιράκ και να υποκύψει στην πίεση της κοινής γνώμης. «Άκουσα πολλές φωνές που εκφράζονταν για το θέμα αυτό, αλλά στο τέλος εκείνη η φωνή που άκουγα ήταν η ακόλουθη: δεν πρόκειται να αφήσω τα παιδιά σας να πεθάνουν μάταια, πιστεύω πως θα νικήσουμε, θα κάνω τα πάντα για να νικήσουμε στο Ιράκ», δηλώνει ο αμερικανός πρόεδρος.

Ο Μπους επανέλαβε πως εκείνο που θα του λείψει περισσότερο θα είναι η αρχηγία του στρατού, αλλά επίσης κι οι συναντήσεις με τις οικογένειες των νεκρών στρατιωτών, διότι αυτές τις συναντήσεις «μας εμπνέουν τόσα πράγματα». «Εκείνος που είναι ο επικεφαλής παρηγορητής (ο πρόεδρος), καταλήγει να είναι εκείνος τον οποίο παρηγορούν οι άλλοι», δήλωσε εμφατικά ο Μπους.

καραφατμέ : ανεκδιήγητος όπως πάντα ....... η τέλεια μαριονέτα των επιχειρηματικών συμφερόντων ...... ο λάθος άνθρωπος , στην λάθος θέση , στην λάθος στιγμή για την ανθρωπότητα.

Δεν ήταν έκπληξη η τρομοκρατική επίθεση στην Ινδία

Όταν μιλάμε για τις χώρες όπου είναι πιο έντονο το πρόβλημα της τρομοκρατίας, συνηθίζουμε να αναφερόμαστε στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Εδώ και πολύ καιρό, όμως, σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνεται και η Ινδία.

Χρειάζεται βέβαια να συμβαίνουν επιθέσεις όπως αυτές της Βομβάης για να το καταλάβουμε. Κι όμως, φέτος γίνονται στην Ινδία κάπου 100 τρομοκρατικές επιθέσεις τον μήνα. Ορισμένους μήνες, μάλιστα, ο αριθμός των επιθέσεων ήταν μεγαλύτερος από εκείνον που σημειωνόταν την ίδια περίοδο σε άλλες χώρες.

Οπως γράφει στην «El Pais» ο Φερνάντο Ρεϊνάρες, διευθυντής του Προγράμματος για την Παγκόσμια Τρομοκρατία στο Real Instituto Elcano της Μαδρίτης, οι τελευταίες επιθέσεις αποτελούν ουσιαστικά μια ενισχυμένη έκδοση επιθέσεων που σημειώνονταν ήδη στην Ινδία στο παρελθόν. Στις περισσότερες περιπτώσεις χρησιμοποιούνταν βόμβες, αλλά δεν ήταν λίγες οι φορές που οι επιθέσεις γίνονταν με αυτόματα όπλα ή χειροβομβίδες και συνοδεύονταν από απαγωγές.

Οκτώ στα δέκα θύματα αυτών των επιθέσεων είναι άμαχοι, ποσοστό που μεγαλώνει ακόμη περισσότερο αν λάβουμε υπόψη μας τους τραυματίες.

Είναι σαφές ότι οι τρομοκρατικές οργανώσεις που δρουν στην Ινδία αποτελούν ένα πολύ ετερογενές σύνολο. Υπάρχουν μαοϊκοί και αυτονομιστές, ισλαμιστές και «τζιχαντιστές», αλλά και οργανώσεις που συνδυάζουν αυτές τις ιδιότητες. Σε άλλες περιπτώσεις ο χαρακτήρας τους είναι ενδογενής και σε άλλες οι τρομοκράτες έχουν σχέση με τις γειτονικές χώρες, και ιδιαίτερα το Μπανγκλαντές και το Πακιστάν. Παρόλο που για τέσσερις από τις οργανώσεις που ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία υπάρχουν ενδείξεις ότι συνδέονται με την αλ-Κάιντα, δεν είναι εξακριβωμένο ότι το τρομοκρατικό αυτό δίκτυο έχει δική του παρουσία στο ινδικό έδαφος.

Eνα κομμάτι αυτής της τρομοκρατίας, και ιδιαίτερα οι ισλαμιστές και οι «τζιχαντιστές», εξελίσσεται με τρόπο που διαφεύγει από τον έλεγχο των δυνάμεων ασφαλείας. Πολλές από τις οργανώσεις αυτές συνδέονται με τους Ινδούς Μουτζαχεντίν, που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2007 με μια σειρά επιθέσεων σε τρεις πόλεις του Ουτάρ Πραντές. Στη συνέχεια, θεωρήθηκαν υπεύθυνοι για επιθέσεις στο Τζαϊπούρ (Μάιος, 60 νεκροί), στο Αχμενταμπάντ (Ιούλιος, 50 νεκροί) και στο Δελχί (Σεπτέμβριος). Στις τρεις αυτές περιπτώσεις, οι τρομοκράτες χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα τις διακρίσεις του δικαστικού συστήματος εναντίον τους, χωρίς αυτό να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η «ατζέντα» τους έχει αποκλειστικά εθνικό χαρακτήρα. Το πρώτο από τα ανακοινωθέντα τους άλλωστε, που εκδόθηκε πριν από ένα χρόνο, ξεκινούσε ως εξής: «Ο πόλεμος των πολιτισμών μεταξύ μουσουλμάνων και απίστων άρχισε στο έδαφος της Ινδίας».

Ο σχεδιασμός και η εκτέλεση των επιθέσεων στη Βομβάη δεν παραπέμπουν πάντως σε μια συγκεκριμένη τρομοκρατική οργάνωση. Ισως το όνομα με το οποίο ανέλαβαν την ευθύνη να κρύβει ένα μίγμα εξτρεμιστών, από τους Μουτζαχεντίν της Ινδίας μέχρι την οργάνωση Λασκάρ-ε-Ταϊμπα (με έδρα το Πακιστάν) ή τη Χαρκάτ ουλ Τζιχάντ ουλ Ισλάμι (με έδρα το Μπανγκλαντές).

Στην Ινδία οξύνεται ένα πρόβλημα που ήδη υπήρχε. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό αν λάβουμε υπόψη μας ότι η Ινδία είναι μια πυρηνική χώρα, που γειτονεύει με μία άλλη πυρηνική δύναμη, το Πακιστάν.

Οι ινδικές αρχές, καταλήγει ο αρθρογράφος, θα πρέπει να καταλάβουν ότι η μουσουλμανική κοινότητα της χώρας είναι κι αυτή ευάλωτη στη διαδικασία βίαιης ριζοσπαστικοποίησης που λαμβάνει χώρα ήδη σε αντίστοιχες κοινότητες άλλων χωρών. Δεν είναι περίεργο ότι οι τρομοκράτες έχουν επικαλεστεί για κάποιες από τις επιθέσεις τους αυτά που συμβαίνουν στην Τσετσενία.

El Pais