Μειώνονται οι Έλληνες που πάνε διακοπές

Συνεχώς αυξάνεται το ποσοστό των Ελλήνων που δεν κάνουν καθόλου διακοπές, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία θα περάσει την καλοκαιρινή του άδεια σε ιδιόκτητο, συγγενικό ή φιλικό σπίτι.

Περισσότεροι από 47 στους 100 'Έλληνες (45 πέρυσι) δεν θα κάνουν διακοπές το καλοκαίρι του 2008, ενώ συνεχίζεται απελπιστικά η μείωση του χρόνου των διακοπών της ελληνικής οικογένειας, η οποία (για τέσσερα μέλη) δαπανά περίπου 3.300 ευρώ για διακοπές 15 ημερών. Αυτό προκύπτει από πρόσφατη πανελλαδική έρευνα του ΙΝΚΑ. Ωστόσο, σύμφωνα με την Eurostat, τουλάχιστον πέντε παραπάνω ημέρες διακοπών, από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, καταγράφονται στην Ελλάδα, Ισπανία και Λουξεμβούργο, για τις ηλικίες των 15-24.

Ως αιτίες για τη μη πραγματοποίηση των διακοπών είναι: οικονομικοί λόγοι 73%, επαγγελματικές υποχρεώσεις 20% και άλλοι λόγοι 7%. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας έρευνας, το 72% κάνει διακοπές σε ιδιόκτητο, συγγενικό ή φιλικό σπίτι.

Η χώρα μας δυστυχώς, χαρακτηρίζεται πλέον διεθνώς, ως ιδιαίτερα ακριβός τουριστικός προορισμός. Δεν είναι λοιπόν περίεργο γιατί οι καταγγελίες οι οποίες καταγράφονται από το ΙΝΚΑ έχουν συχνά την επωδό: «αγαπούμε την Ελλάδα, μας αρέσει πολύ, αλλά δεν μπορούμε πια να ξανάρθουμε εδώ».

Η διάρκεια των διακοπών φαίνεται ότι περιορίζεται όλο και περισσότερο. Έτσι, το 30% θα κάνει 7 ήμερες διακοπές, το 34% θα κάνει 10 ημέρες διακοπές, το 25% θα κάνει 15 ήμερες διακοπές, το 6,5% θα κάνει 20 ήμερες διακοπές και το 1,5% μόνο θα κάνει 30 ήμερες διακοπές.

Αυτή η αυξανόμενη σύντμηση της διάρκειας των διακοπών, όπως επισημαίνει το ΙΝΚΑ, συναρτάται με ένα είδος γενικότερης αποδιοργάνωσης και ανασφάλειας του Έλληνα και οφείλεται κυρίως σε οικονομικούς παράγοντες, σε συνδυασμό με την παρεπόμενη ανάγκη για πρόσθετη εργασία. Παράλληλα, σε ένα μικρό ποσοστό οφείλεται και στη διασπορά των διακοπών σε περισσότερες εποχές (π.χ. κατά τα εορταστικά 3ήμερα, τα Χριστούγεννα, το Πάσχα κλπ).

Ο Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) αναφέρει ότι η φετινή τουριστική κίνηση για το διάστημα Ιανουάριος - Ιούλιος 2008 δεν παρουσιάζει ουσιαστικά καμία μεταβολή σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό διάστημα, αφού η αύξηση είναι οριακή (0,07%, με βάση τις διεθνείς αφίξεις στα κυριότερα αεροδρόμια).

Σύμφωνα με τον ΣΕΤΕ, η φετινή διεθνής αρνητική οικονομική συγκυρία και τα πλεονεκτήματα των δολαριακών προορισμών έναντι αυτών της ευρωζώνης διαμορφώνουν ένα αρνητικό περιβάλλον μέσα στο οποίο καλείται να αναπτυχθεί ο ελληνικός τουρισμός. Από την άλλη μεριά, προσθέτει, «η ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού δεν υποστηρίζεται επαρκώς ούτε σε επίπεδο εθνικής και περιφερειακής προβολής λόγω εξαιρετικά χαμηλών πόρων, ούτε και σε επίπεδο βασικών υποδομών, δεδομένης της ποσοτικής και ποιοτικής υστέρησης αεροδρομίων, λιμένων, μαρινών και οδικού δικτύου».

«Σε μία ώριμη τουριστική οικονομία, όπως η ελληνική, δεν είναι πάντα εφικτή η συνεχής και μάλιστα με υψηλά ποσοστά ανάπτυξη. Είναι όμως αναγκαίος ο έγκαιρος σχεδιασμός για την διατήρηση θετικού προσήμου στην τουριστική ανάπτυξη. Απαραίτητη προϋπόθεση για αυτό είναι να αποκτήσει η τουριστική οικονομία προτεραιότητα στην κυβερνητική πολιτική και ειδικότερα να συμπεριληφθεί ως βασικός παράγων στο γενικότερο σχεδιασμό της χώρας, από το αρμόδιο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών», καταλήγει ο ΣΕΤΕ.

Οι ηλικίες από 25 έως 44 αποτελούν το 38% όλων των τουριστών στην Ευρώπη. Τα μεγαλύτερα ποσοστά σημειώνονται στη Λιθουανία (48%) και στην Ιταλία (44%). Εξαιρέσεις αποτελούν το Βέλγιο και η Φιλανδία, στις οποίες το μεγαλύτερο ποσοστό των τουριστών βρίσκεται μεταξύ των 45χρονων και 64χρονων πολιτών.

Ωστόσο, οι μικρότερες ηλικίες, από 15 μέχρι 24 ετών, κατέχουν χαμηλά ποσοστά στην τουριστική κίνηση, με μόλις 15%. Από τα στατιστικά, είναι προφανές ότι οι ηλικίες 15 - 24 στα νέα κράτη - μέλη της Ε.Ε. πραγματοποιούν περισσότερα ταξίδια από τις αντίστοιχες ηλικίες στις υπόλοιπες χώρες. Οι νεαροί από τη Γερμανία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ολλανδία και τη Βρετανία κατέχουν τις τελευταίες θέσεις στην τουριστική κίνηση, μέσα στην ευρωζώνη.

Σύμφωνα με την έρευνα της Eurostat, το ποσοστό των τουριστών άνω των 65 ετών αναμένεται να αυξηθεί κατακόρυφα, ακόμα και να διπλασιαστεί, αγγίζοντας το 30% μέχρι το 2060. Αυτή η εξέλιξη δεν είναι μονάχα αποτέλεσμα της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου του ανθρώπου. Όσοι διανύουν τη νεανική τους ηλικία έχουν συνηθίσει να συμμετέχουν σε τουριστικές δραστηριότητες από τα σχολικά τους χρόνια. Συνεπώς, είναι αναμενόμενο να συνεχίσουν τα ταξίδια και όταν μεγαλώσουν.

Τα περισσότερα ταξίδια από τους Ευρωπαίους πολίτες πραγματοποιούν οι κάτοικοι του Λουξεμβούργου και οι ηλικίες από 15-24 των Ισπανών, με 3,8 ταξίδια το χρόνο. Ο μέσος όρος της διάρκειας των συνολικών διακοπών των Ευρωπαίων μέσα στη χρονιά είναι 20,5 ημέρες. Ωστόσο, φαίνεται ότι για τους Έλληνες οι 20,5 ημέρες δεν είναι αρκετές. Ακολουθούν οι Ισπανοί και οι Γάλλοι. Τέσσερις ημέρες λιγότερες από το μέσο Ευρωπαίο τουρίστα, διαθέτουν οι Πορτογάλοι για τις διακοπές τους.

Οι πιο προνομιούχοι, ωστόσο, τουρίστες είναι άνω των 65 ετών, καθώς αυτοί περνάνε περισσότερες ημέρες μακριά από το σπίτι τους, σε σχέση με κάθε άλλη ηλικιακή ομάδα. Στην Ελλάδα, την Ισπανία, τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο και τη Φιλανδία σημειώνονται τα μεγαλύτερα ποσοστά, σε αντίθεση με την Τσεχία, τη Γερμανία, την Ουγγαρία, την Πολωνία, τη Σλοβενία και τη Βρετανία.

Την πρωτοκαθεδρία και στη διάρκεια των ταξιδιών έχουν οι Έλληνες, καθώς για ένα ταξίδι μόνο φεύγουν για 12,5 ημέρες και ακολουθούν οι Ολλανδοί. Μικρότερης διάρκειας ταξίδια πραγματοποιούν οι Φιλανδοί και οι Ούγγροι με δύο ημέρες κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Παρ' όλες τις οικονομικές δυσκολίες τελικά και φέτος η καραφατμέ θα πάει διακοπές αλλά για μια μόνο εβδομάδα. Θα επανέλθει από την Δευτέρα 18/8/2008 ανανεωμένη με περισσοτερη όρεξη για δήγματα.

Carpooling μετακινήσεις.

Carpooling, το οτοστόπ του 21ου αιώνα, το αντίδοτο στην οικονομική κρίση, στην κυκλοφοριακή συμφόρηση αλλά και σύμμαχος στην προσπάθεια μείωσης των αερίων του θερμοκηπίου.
Το φετινό καλοκαίρι της οικονομικής κρίσης σε ΗΠΑ και Ευρώπη, με τις τιμές των καυσίμων στα ύψη και μέσω του Ιντερνετ, το οτοστόπ επιστρέφει δυναμικά. Ξαναγίνεται μόδα. Στην εξελιγμένη εκδοχή του, όταν στην ιστορία εμπλέκονται και το κλικ του «ποντικιού» και η διάθεση να μοιραστεί κανείς τα έξοδα της μετακίνησης, ονομάζεται carpooling.

Η περιπέτεια με το σακίδιο στην πλάτη και η όρεξη να συνταξιδέψει κανείς με αγνώστους επανέρχονται. Η βασική διαφορά είναι πως αυτή τη φορά λείπει ο ρομαντισμός και η κιθάρα των παιδιών της δεκαετίας του ’60 και του ’70 που βγήκαν «Στο δρόμο» αφού διάβασαν το ομότιτλο αριστούργημα του Τζακ Κέρουακ, το μανιφέστο των μπίτνικ.

Στον 21ο αιώνα επικρατεί ο ρεαλισμός, όπως υπογραμμίζεται σε πρόσφατο αφιέρωμα της εφημερίδας «La Repubblica». Αφενός είναι η δίψα για εξοικονόμηση χρημάτων σε μια περίοδο που η οικονομική στενότητα εξαπλώνεται διεθνώς. Αφετέρου η κούραση από την πολύωρη αναζήτηση χώρου για παρκάρισμα και η δοκιμασία των νεύρων από το μποτιλιάρισμα σε ασφυκτικές μεγαλουπόλεις. Κι έπειτα, το οτοστόπ βοηθά στη σωτηρία του πλανήτη, όπως προσθέτουν οι οικολογικές οργανώσεις που το συνιστούν. Με λιγότερα αυτοκίνητα στους δρόμους μειώνονται οι εκπομπές ρύπων και κερδίζουμε πόντους στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής.

Με τέτοια «πεζή» αφετηρία, δεν προκαλεί έκπληξη ότι το χέρι στην άκρη του δρόμου προς τους άγνωστους οδηγούς Ι.Χ. δεν υψώνουν πλέον μόνο νέοι σε ηλικία αλλά και πιο ώριμοι ταξιδιώτες που θυμούνται τη συνήθεια των νιάτων τους. Στη νέα εκδοχή η αναζήτηση συνοδηγού που θα πηγαίνει τη σωστή ώρα προς τη σωστή κατεύθυνση γίνεται στο Διαδίκτυο.

Η μίνι συνέντευξη για να διαπιστωθεί εάν ταιριάζουν τα χνότα, εάν ο άγνωστος είναι καπνιστής ή ακούει «λάθος» μουσική γίνεται σε ιστοσελίδες που φυτρώνουν σαν μανιτάρια από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι τη Γερμανία, την Πολωνία, την Ιταλία αλλά και την Ελλάδα. Η ελληνική ιστοσελίδα www.carpooling.gr που έστησε μια ομάδα φοιτητών πριν από 4 χρόνια έχει χιλιάδες επισκέπτες, επίσης θα βρείτε κι άλλες λύσεις στην www.synepivatismos.gr και την www.carpoolworld.com .

Η μόδα του carpooling ξεκίνησε δειλά δειλά στην Αμερική και τη Γερμανία τη δεκαετία του ’90, αλλά τους τελευταίους μήνες -με τα σύννεφα της οικονομικής ύφεσης να πυκνώνουν- το κίνημα των σύγχρονων μπίτνικ αποκτά νέα δυναμική.

Οι πιο περιπετειώδεις φαν του «σπορ» κλείνουν τα αφτιά στις προειδοποιήσεις για τους κινδύνους που ελλοχεύουν στο δρόμο και τις ιστορίες με κορίτσια που έκαναν οτοστόπ και κατέληξαν νεκρά. Επιλέγουν την κλασική μορφή του οτοστόπ που επέλεξαν και οι ήρωες του Κέρουακ. «Ειμαι η Τζούλια από τη Θεσσαλονίκη. Πάει κανείς προς Γερμανία; Τελικός προορισμός το Αμβούργο... Είμαι ο Γιώργος από το Κομοτηνή. Κανείς για Κωσταντινούπολη;... Είμαι ο Τζίμης από Κομοτηνή κανείς για μπάνιο στο Φανάρι ?».

Ο φόβος της Χιροσίμα που ακόμα ζει

Στις 6 Αυγούστου 1945 ένα αμερικανικό βομβαρδιστικό τύπου Β-29 με την επιγραφή «Ενόλα Γκέι» έριξε πάνω από την ιαπωνική πόλη Χιροσίμα μία ατομική βόμβα, σκοτώνοντας 140.000 ανθρώπους.
Η φρίκη επαναλήφθηκε λίγες ημέρες αργότερα, όταν ένα άλλο Β-29 ισοπέδωσε την πόλη Ναγκασάκι με μία ακόμη ατομική βόμβα θανατώνοντας 73.800 ανθρώπους. Η ανθρωπότητα γνώρισε τότε για πρώτη φορά τον πυρηνικό όλεθρο που ήλθε χρονικά να γίνει ο επίλογος στην 6ετή ανθρωποσφαγή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

είχε την ατυχία να επιζήσει

Η πυρηνική απειλή υφίσταται όμως ακόμη και σήμερα που δεν υπάρχει κάποια Ιαπωνία η οποία αρνείται να παραδοθεί. Υφίσταται έστω και αν έχει αλλάξει μορφή σε σχέση με το 1945 και έχει έκτοτε γιγαντωθεί λόγω της διασποράς των πυρηνικών όπλων σε πολλές χώρες με αστάθεια και εσωτερικές απειλές (π.χ. Πακιστάν) ή τεταμένες σχέσεις με τα γειτονικά κράτη (π.χ. Ινδία). Στη σημερινή εποχή δεν έχει πια σημασία ότι η τεράστια αποτρεπτική ισχύς των πυρηνικών όπλων συνετέλεσε ώστε ο Ψυχρός Πόλεμος να μην εξελιχθεί στον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αντίθετα, τα πυρηνικά όπλα έχουν μεταβληθεί σε γενεσιουργό αιτία περιφερειακών εντάσεων, είτε από όσους τα κατέχουν (π.χ. Βόρεια Κορέα) είτε από όσους επιθυμούν να τα αποκτήσουν (π.χ. Ιράν).
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο όμως είναι ότι η διεθνής κοινότητα ως σύνολο έχει αποτύχει να προχωρήσει στον πυρηνικό αφοπλισμό ή τουλάχιστον να εμποδίσει τη διασπορά των πυρηνικών όπλων. Η Συμφωνία για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Οπλων (ΝΡΤ), την οποία έχουν συνυπογράψει από το 1968 189 χώρες, εκ των οποίων πέντε (ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία και Κίνα) είναι επίσημα πυρηνικές δυνάμεις και μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, έχει μείνει ουσιαστικά στα χαρτιά, αφού η Ινδία, το Ισραήλ, το Πακιστάν και η Βόρεια Κορέα κατόρθωσαν να αναπτύξουν πυρηνικά όπλα.

Μοναδική ελπιδοφόρα εξέλιξη ήταν η κίνηση της Βόρειας Κορέας να εγκαταλείψει το πυρηνικό πρόγραμμά της. Ουσιαστικά, στη σημερινή εποχή ο κίνδυνος του πυρηνικού ολέθρου είναι υπαρκτός όσο ποτέ, όσο και αν το Χόλιγουντ δεν παράγει σχετικές ταινίες όπως κατά τις δεκαετίες του ‘70 και του ‘80.

Το οξύμωρο είναι ότι ενώ η πυρηνική απειλή αυξάνεται λόγω της διάδοσης των πυρηνικών όπλων, η ανθρωπότητα στρέφεται όλο και περισσότερο στην πυρηνική ενέργεια ως λύση στην ενεργειακή κρίση που έχει ενσκήψει. Η ανθρωπότητα δείχνει να ξέχασε όχι μόνο τις φρικιαστικές εικόνες από ταινίες όπως η «Επόμενη Ημέρα», αλλά και υπαρκτές καταστροφές: το δυστύχημα στον αμερικανικό πυρηνικό αντιδραστήρα του Θρι Μάιλ Αϊλαντ το 1979 και την έκρηξη στο σοβιετικό πυρηνικό αντιδραστήρα του Τσέρνομπιλ το 1986.

Ετσι, οι ΗΠΑ και η Ρωσία υπέγραψαν στις αρχές Μαΐου συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας και η Μόσχα σχεδιάζει να δημιουργήσει ένα διεθνές κέντρο αποθήκευσης ή ανακύκλωσης ράβδων πυρηνικών καυσίμων -μία παγκόσμια «χωματερή» πυρηνικών αποβλήτων- ενώ η Ε.Ε. μεθοδεύει την αύξηση της χρήσης της πυρηνικής ενέργειας στην Ευρώπη...

Τουριστικές Οδηγίες

Βρετανίδα τουρίστρια έπνιξε το μωρό της μετά από ξέφρενο γλέντι στα Μάλια. Ανήλικος έπεσε από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου του μεθυσμένος και τραυματίστηκε σοβαρά. Αυτά είναι κάποια από τα "καμώματα" των Βρετανών τουριστών στα ελληνικά νησιά που έχουν προκαλέσει θύελλα δημοσιευμάτων στον Τύπο του "μεγάλου νησιού".

«Τι τρέχει με τους Βρετανούς;», αναρωτιέται ανταποκρίτρια της βρετανικής εφημερίδας «Guardian», ενώ με «σκυλιά» παρομοιάζει τους συμπατριώτες της, ρεπόρτερ της «Daily Mail».

Και τα δύο μέσα ενημέρωσης, φιλοξενούν εκτενή ρεπορτάζ, για τα «όργια» των Βρετανών τουριστών στα ελληνικά νησιά. Τα Μάλια στην Κρήτη κρατούν τα «πρωτεία» και ακολουθούν η Κέρκυρα, η Ζάκυνθος και η Ρόδος.

Καθώς ο ήλιος δύει, εκατοντάδες νέοι και νέες, βγαίνουν στα νησιώτικα σοκάκια και είναι έτοιμοι για όλα, όπως λέει η Daily Mail.

Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα στον Κάβο στην Κέρκυρα, τέσσερις Ιρλανδοί, βίασαν μία Βρετανίδα τουρίστρια και κατέγραψαν τη σκηνή με τα κινητά τους τηλέφωνα. Στο Λαγανά της Ζακύνθου, ένας 17χρονος από το Σέφιλντ, πέθανε από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, ενώ πριν λίγο καιρό Βρετανοί είχαν διοργανώσει διαγωνισμό «στοματικού έρωτα». Στα Μάλια δε, κάθε βράδυ, είναι και μια καινούρια περιπέτεια, λένε τα δημοσιεύματα.

Μόνο φέτος το καλοκαίρι, έχουν πάει στην Κρήτη περισσότεροι από 5000 τουρίστες. Είναι συνήθως, έφηβοι, που μόλις έχουν τελειώσει το σχολείο και ψάχνουν για ένα μέρος να «ξεσαλώσουν». Το αλκοόλ ρέει άφθονο. Πολλά από τα 80 συνολικά μπαρ της περιοχής, προσφέρουν «πακέτα προσφορών», όπως έξι τεκίλες στην τιμή της μίας. Και αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στο νέο ποτό, που έχει τρελάνει τους νεαρούς Βρετανούς και πουλιέται μόνο 10 ευρώ.

Σερβίρεται σε γυάλα και περιέχει Baileys, τσίλι, τεκίλα, αψέντι, ούζο, βότκα, μηλίτη, τζιν και ένα μυστικό «συστατικό», που δεν αποκαλύπτουν. Από εκεί και πέρα, χάνεται κάθε έλεγχος.

Η «DailyMail», αναφέρει, ότι, όταν θέλουν να κάνουν σεξ, απλά αρπάζουν κάποια ή κάποιον και το κάνουν. «Τα σκυλιά, περνάνε μερικά λεπτά που μυρίζονται και μετά κάνουν σεξ, οι Βρετανοί όμως δεν μπαίνουν καν στον κόπο», είπε ένας ντόπιος στη βρετανική εφημερίδα.

Πολιτισμένοι λαοί στα πρόθυρα νευρικής κρίσης κατά την περίοδο των διακοπών τους.

Πολλά τα μέρη στην Ελλάδα που έλκουν αυτόν τον τύπο τουριστών και πρέπει σαν εχέφρονες να αποφύγουμε. Μυρίζουν μπαρούτι ακόμη και το μεσημέρι με τους 40 βαθμούς, πολλά μαγαζιά δεν έχουν βιτρίνες, πόρτες και τα μπάρ είναι σιδερένια για να αντέχουν στις κακοποιήσεις των βρετανών. Σημεία των καιρών μετά το μακελιο της Σαντορίνης της Μυκόνου και ποιος ξέρει που αλλού ακόμα θα μας ξημερώσει.

Δωρεά οργάνων

Η Ιατρική όσα θαύματα και να κάνει χρειάζεται τεράστια προσπάθεια για να γίνουμε σαν χώρα και σαν νοοτροπία από ουραγοί πρωτοπόροι στη δωρεά οργάνων.
Είναι άδικο για αυτούς που διατηρούνται στην ζωή με μηχανήματα να θάβουμε κάτω από το χώμα τα πολυτιμότερα των ανταλλακτικών .....τα ανθρώπινα όργανα.

• Με αφορμή τον τραγικό Αυστραλό πατέρα του 20 χρονου , που με περίσσιο αλτρουισμό δώρησε τα όργανα του παιδιού του στην χώρα που έχασε την ζωή του το παιδί του. Όργανα που έδωσαν ζωή ανθρώπινη και ελπίδα σε 4 Έλληνες.
  

• Με αφορμή την χτεσινή επιτυχή μεταμόσχευση ολόκληρων χεριών από ομάδες γιατρών.

Η δωρεά οργάνων είναι μια κρίσιμη απόφαση που λαμβάνεται είτε από τον ίδιο τον δότη όσο είναι καλά, είτε από τους συγγενείς του όταν μαθαίνουν ότι αργά ή γρήγορα έρχεται το μοιραίο. Είναι μια απόφαση που πρέπει να την πάρουμε όλοι μας όσο είμαστε σώοι για να δώσουμε ζωή όταν εμείς θα την χάνουμε. Είναι μια απόφαση που πρέπει να πάρουμε γιατί μπορεί να μας χρειαστεί να πάρουμε μόσχευμα εμείς ή κάποιος δικός μας. Είναι μια απόφαση υπεράνθρωπη αλλά το αποτέλεσμα της μας δένει περισσότερο σαν κοινωνία και έτσι δείχνουμε το ανθρώπινο πρόσωπο των απάνθρωπων καιρών μας.
Η δωρεά οργάνων είναι το καλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος στον πάσχοντα συνάνθρωπό του. Αν στην θέση του πάσχοντα βρισκόταν ένας από εμάς και τι δεν θα έδινε για ένα γνήσιο ανταλλακτικό ...... τελικά δεν χρειάζονται να δώσει κάποιος πολλά, μόνο αγάπη χρειάζεται και προνόηση.

Μαρία καλό ταξίδι

Την μέρα της ολικής έκλειψης ηλίου ήταν γραφτό να μάθω την ολική έκλειψη της Μαρίας από τα εγκόσμια. Ήταν γραφτό , ήταν το πεπρωμένο, ότι κι αν ήταν είναι αδικία για την ζωή που ήσουν γεμάτη. Είναι η στιγμή που θα σημαδεύει όλους όσους σε γνώριζαν και θα σε θυμούνται μέχρι να κάνουν κι αυτοί το ίδιο ταξίδι. Η συγκυρία που ήταν μοιραία για σένα θα γίνει ζυγός βαρύς για όλους όσους έμειναν πίσω, τους δικούς σου, τους φίλους σου, για όλους. Ας είναι η Μαρία η τελευταία που κάνει αυτό το ταξίδι με αυτόν τον τρόπο. Φίλοι αναγνώστες της στήλης, η στήλη πενθεί τον άδικο χαμό μιας φίλης, που έχασε την ζωή της σε τροχαίο κοντά στην Αλεξανδρούπολη και από εκεί που είναι τώρα, αν μπορούσε να πει κάτι, να είστε σίγουροι ότι θα έλεγε "να προσέχετε στους δρόμους που οδηγείτε".
καλό ταξίδι Μαρία

Επιστημονική φαντασία και πραγματικότητα

Επιστήμονες της NASA με ανακοίνωση τους υποστηρίζουν ότι έχουν οριστικές αποδείξεις πως υπάρχει νερό στον Άρη. Αφού εξέτασαν περαιτέρω τον πάγο που είχε βρεθεί στον Κόκκινο πλανήτη τον Ιούνιο από το διαστημικό όχημα Φοίνιξ, κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα.

"Έχουμε νερό", δήλωσε ο Γουίλιαμ Μπόιντον, ο υπεύθυνος του TEGA (όργανο ανάλυσης των αερίων που προκύπτουν από τη θέρμανση στοιχείων) του Φοίνιξ. "Είχαμε αποδείξεις για τον πάγο από πριν, από τις παρατηρήσεις της "Οδύσσειας" και από τα ψήγματα που εξέτασε το Φοίνιξ τον περασμένο μήνα, όμως είναι η πρώτη φορά που αγγίξαμε και γευτήκαμε αρειανό νερό", είπε, αναφερόμενος, φυσικά, στα όργανα του διαστημικού σκάφους.

Σύμφωνα με τον Μπόιντον, το νερό αυτό εντοπίστηκε αφότου ο ρομποτικός βραχίονας του σκάφους μετέφερε, την Τετάρτη, ένα δείγμα εδάφους σε ένα όργανο που αναγνωρίζει τους ατμούς που παράγονται από τη θέρμανση.

Η σημασία αυτής της διαπίστωσης για τον αδελφό πλανήτη του Άρη είναι συγκλονιστική. Αν υπάρχει νερό και σε υγρή μορφή (πλήν του πάγου) σημαίνει ότι μπορεί να στηριχθεί ζωή. Ο εποικισμός του κόκκινου πλανήτη θα γίνει αργά ή γρήγορα. Αφού καταστρέψαμε τη γη, η απόβαση και η δημιουργία ζωής στον Άρη θα αποτελέσει το μεγαλύτερο βήμα της ανθρωπότητας και η καλύτερη άφεση αμαρτιών για όσα έχουμε κάνει στο πρώτο μας σπίτι.

Ξεκινώντας από την αποστολή των κάποιων αναερόβιων βακτηρίων αρχικά και ανεβάζοντας συνεχώς το επίπεδο προς πιο πολύπλοκους οργανισμούς σταδιακά, κάποια στιγμή θα δημιουργηθεί ατμόσφαιρα στον γειτονικό μας πλανήτη και θα καταφέρουμε να μετοικίσουμε. Η διαδικασία αυτή έχει αποδειχθεί σε εργαστήρια ότι μπορεί να εξελιχθεί και το σενάριο που θα γράψουμε για το μέλλον του αφιλόξενου μέχρι στιγμής πλανήτη, μπορεί να αποδειχθεί σαν το μεγαλύτερο επίτευγμα του ανθρώπινου είδους.
Το πρόβλημα είναι να προλάβει να δημιουργηθούν οι συνθήκες στον Άρη πριν καταστρέψουμε ολοκληρωτικά τη γη, ώστε να σωθεί το ανθρώπινο είδος. Αξίζει όμως να σωθεί? με τόσα αυτοκαταστροφικά που κάνει?